Η
Βιτόρια
τους
μιλούσε
για
τη
χώρα
της
για
την
παραγωγή
προϊόντων
για
την
έκταση
για
τον
πληθυσμό
για
τη
φύση
και
την
εργατικότητα
του
λαού
της.
Τους
μιλούσε
με
πάθος
γιατί
αγαπούσε
πολύ
τη
χώρα
της.
Εργάζονταν
εκεί,
ζούσε
και
παράλληλα
χαιρόντανε
να
μοιράζεται
τα
πάντα
με
άλλους
ανθρώπους
γύρω
της.
Πόσο
μάλιστα
τους
συνεργάτες
της.
Την
Φρίντα
και
τα
παιδιά
της.
Πόσο
χαιρόντανε…
και
τόδειχνε.
Και
από
την
άλλη
ο
Μάριο,
που πείραζε τώρα τα μαλλιά της Άσγκρεντ.
Η Βιτόρια σηκώθηκε και πήγε και χάιδεψε τον Μάριο…
-Μάριο
μη
πειράζεις
την
Άσγκρεντ
σε
παρακαλώ..
έλα
πήγαινε
στο
δεντράκι
να
απολαύσεις
τη
θέα….
Πήγε
στο
δεντράκι στη γωνία του μπαλκονιού και τούδειξε το δεντράκι. Εκείνος πήρε στάση φόρας και πέταξε ώς εκεί…
-Ας
τον
αφήσουμε
λίγο
να
απολαύσει
τη
θέα
τον
καλομοίρη
γιατί
από
το
παράθυρο
του
σπιτιού
μου
και
του
γραφείου όλο βλέπει και μόνο. Ας τον αφήσουμε λίγο εκεί. Μπορεί να κάνει και καμιά βολτούλα. Ε; τι λές Μάριο;
Εκείνος
κοίταζε
και
δε
καταλάβαινε
παρά
μόνο
ότι
ίσως..
μίλαγαν
γι’
αυτόν.
Κάθισε
στο
δεντράκι
και
μετά
από
λίγο
έκανε
ένα
μεγάλο
σάλτο
και
πέταξε
πάλι
στον
ουρανό
του
Ρίο.
Είδε
τα
σπίτια
από
ψηλά,
τους
μικρούς
ουρανοξύστες.
Είδε
τη
μορφή
του
να
καθρεπτίζεται
στα
τζάμια
των
κτηρίων
και
πέταξε
μακριά.
Θα
μπορούσε
να
πει
κανείς
ότι
θα
μπερδευόντανε
και
θα
έπεφτε
πάνω
στους
καθρέπτες
των
τζαμιών,
αλλά
εκείνος
ήξερε.
Έφερε
αρμονικά
τον
άνεμο
στα
φτερά
του
και
πέταξε
μακριά,
αλλά
στο
νού
του
είχε
τη
περιοχή
προσγείωσης…
ωσότου
που
γύρισε
και
έφτασε
να
κάτσει
πάλι
στο
δεντράκι
του
μπαλκονιού
του
καφέ
της
Ισμήνης.
Εισέπραξε
ένα
χειροκρότημα
από
τους
θεατές
του.
Τη
παρέα
μας
και
άλλες
δύο
ακόμα
παρέες
που
ήταν
εκείνη
τη
στιγμή
στο
καφέ….
Η
παρέα
μας
πέρναγε
πολύ
όμορφα
εκεί
στη
κορυφή
του
τεράστιου
κτηρίου…
Η
Ισμήνη
έφερε
σε
όλους
ένα
κουπάκι
με
γκουαρένα
και
η
Βιτόρια
τους
προέτρεψε
να
το
πιούνε
πριν
το
ποτό
τους
μιάς
και
ήταν
ζεστό.
Λίγο
μετά το ζεστό ρόφημα η Βιτόρια πήρε το ποτό της, σηκώθηκε και έκανε μία πρόποση…
-Ελάτε!! Ας πιούμε Καϊπιρίνια
…σήκωσε το ποτήρι της και συνέχισε…
-Καλή υπόλοιπη διαμονή στη χώρα μας και ευχαριστώ πολύ για όλα και ειδικά εσένα Φρίντα μου
Η
παρέα
ευχαρίστησε
με
τη
σειρά
της
τη
Βιτόρια
ενώ
ο
Μάριο
απολάμβανε
κι
αυτός
τις
στιγμές…
την
ίδια
ώρα
ο
ήλιος άρχισε να βρίσκει το δρόμο του προς τη δύση…
