-νιάουυυυ Ο Ιονάθαν κοίταγε τον κύριο Ντόμ που είχε καθίσει κάτω στο πάτωμα του ασανσέρ. Ο ανελκυστήρας ήταν στην ουσία ένας θάλαμος που χώραγε 3 άτομα ο οποίος είχε ανοικτό ορίζοντα προς από τα τέσσερα μέρη του και ήταν περικυκλωμένος από μία μεταλλική βαριά κατασκευή από παράλληλα κιγκλιδώματα τα οποία εκτεινόντουσαν από πάνω εώς κάτω σε όλο το κλιμακοστάσιο. Σε κάθε πάτωμα είχε μία σιδερένια πόρτα με κάγκελα που είχαν περίτεχνα σχέδια διαφορετικά σε κάθε όροφο. Μία σιδερένια πόρτα άνοιγε και μετά βρισκόσουν μπροστά στη σιδερένια πόρτα του ανελκυστήρα / ασανσέρ αν θέλεις. Όταν ήσουν μέσα στο θάλαμο έβλεπες τα πάντα έξω, όταν ήσουν στις σκάλες έβλεπες τα πάντα μέσα στο θάλαμο… έτσι και ο Ιονάθαν τώρα έβλεπε τον κύριο Ντόμ καθισμένο στο πάτωμα του ασανσέρ……. μία ώρα πριν όμως……. -Σήκω Ιονάθαν σήμερα είναι Τρίτη επιτέλους, το ραντεβού μας στη Τράπεζα Ο κύριος Ντόμ πέταξε τα σκεπάσματα στην άκρια του κρεβατιού, έβαλε τις παντούφλες του και έτρεξε στη κουζίνα όπου έβαλε το φυσερό να ζεστάνει νερό. Γυρνώντας από το μπάνιο είδε τον Ιονάθαν στη άκρη της πόρτας….. -Ελα τι συμβαίνει; Δε σου αρέσουν οι γρήγορες κινήσεις ε; δεν τις έχεις συνηθίσει; Αααα σήμερα είναι μία πολύ καλή μέρα. Ήρθε η καλή μέρα Ιονάθαν ΗΡΘΕΕΕΕΕεεεεεε Έφτιαξε το τσάι του ενώ έβλεπε από το παράθυρο την ημέρα να φτιάχνει τον ορίζοντα. Βαθύ μπλέ πεντακάθαρο με αρπροκίτρινο εκεί που άρχιζε να βγαίνει ο ήλιος…. Η μέρα θα ήτανε λαμπερή όσο θα έπρεπε ;; όσο θα ήθελε ο κύριος Ντόμ. Μία σημαντική Τρίτη ξημέρωνε τι κιαν λένε ότι τα Σαββατοκύριακα είναι σημαντικά, για τον κύριο Ντόμ ήταν η Τρίτη του, η αγαπημένη Τρίτη του… Ήταν εκεί και κοίταζε από το παράθυρο ενώ έβαζε τη γραβάτα του, κούμπωσε τα τελευταία κουμπιά του υποκαμίσου του και φόρεσε το σακάκι. Από επάνω φόρεσε την καμπαρτίνα του για να νιώσει ακόμα καλλίτερα στο κρύο περιβάλλον.. τι κιαν είχε ήλιο, Είχε κρύο !! -Εμπρός γατούλη μου, έφυγα – βγες και σύ έξω να πάρεις τη βόλτα σου, έλα κατεργαράκο… Βγήκε έκλεισε τη πόρτα πίσω του και μπήκε στον ανελκυστήρα. Πάτησε το ισόγειο και κείνο άρχισε να κατεβαίνει κάνοντας εκείνο τον θόρυβο που λές και χτυπάνε σίδερα μεταξύ τους….. -Αν είναι δυνατόν, δεν είναι δυνατόν……. -νιάουυυυ

Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα

κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται

μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ

κι εσείς του ξίφους

* * ε β ί ν α * *