Έτσι
και
ο
Βελαγέ
έβαλε
το
αντίβαρο
μετά
από
τόσα
και
τόσα
χρόνια
από
την
εποχή
του
Αρχιμήδη
και
άλλους
ίσως
που
ασχολήθηκαν
με
αυτή
την
ιδέα…
γιατί
μια
ιδέα
θέλει
και
ασχολία
για
να
αναπτυχθεί,
πάντα
σύμφωνα
με
τις ανάγκες και σε συνάρτηση με τα επίπεδα χειρισμού των γνώσεων.
Το
αντίβαρο
λοιπόν
έκανε
εύκολη
την
ανύψωση
για
να
περάσουμε
στις
αρχές
του
19ου
αιώνα
όπου
πρωτοεμφανίστηκαν
υδραυλικοί
ανελκυστήρες
με
έμβολο
από
κάτω
από
την
πλατφόρμα
ίσο
με
το
ύψος
του
φρεατίου.
Ίσο
με
το
μήκος
της
διαδρομής
που
έκανε
ο
ανελκυστήρας
δηλαδή
και
ήταν
αυτό
βυθισμένο
μέσα
στο
έδαφος
ενώ
το
όλο
έργο
απαιτούσε
ατμοκίνηση.
Το
αντίβαρο
όμως
υπήρχε,
μιάς
και
χρησιμοποιούνταν
για
την
εξισορρόπηση
της
πλατφόρμας..
αλλά
και
την
υποβοήθηση
της
ανύψωσης
έτσι
ώστε
η
ενέργεια
που
θα
χρειαζόταν κάθε φορά να ήταν λιγοστή.
Εώς
εκείνη
την
ώρα
η
πλατφόρμα
ήταν
για
την
μεταφορά
πραγμάτων
και
όχι
για
κοινή
χρήση
από
ανθρώπους
λόγο..
Λόγο
του
ότι
δεν
παρείχε
ασφάλεια
το
όλο
σύστημα.
Και
πως
άλλωστε
να
ανέβαινες
σε
μία
πλατφόρμα
για
να
ανυψωθείς
όταν
αυτή
δε
θα
σου
παρείχε
ασφάλεια..
ήρθε
λοιπόν
ο
Αμερικανός
Γκρέϊβις
Ότις
το
1853
με
τις
ασφαλιστικές
του
δικλίδες
που
χρησιμοποίησε
για
να
αλλάξει
ολόκληρη
την
ιστορία
του
ανελκυστήρα
έτσι
ώστε
να
χρησιμοποιηθεί
και
από
τον
άνθρωπο…
η
πατέντα
του
παρουσιάστηκε
στην
Νέα
Υόρκη
όταν
και
γεννήθηκε
η
ιδέα του επιβατικού ανελκυστήρα…
Με
την
πάροδο
των
ετών
και
ενώ
έμπαινε
στην
ιστορία
μας
ο
όρος
Ηλεκτρισμός
-ο
οποίος
δεν
υπήρχε
εώς
τότε-
ο
ανελκυστήρας
απέκτησε
επεκτάσεις
επάνω
στον
νέο
αυτόν
όρο.
Έτσι
και
έχουμε
τον
πρώτο
ηλεκτροκίνητο
ανελκυστήρα
το
1880
από
τον
Γερμανό
βιομήχανο
και
εφευρέτη
Βέρνερ
φον
Ζίµενς
(Siemens).
Και
στη
συνέχεια
έχουμε
τον
πρώτο
ανελκυστήρα
με
ηλεκτρισμό
στην
Βαλτιμόρη
των
Ηνωμένων
Πολιτειών
το
1887…
μετά
όλοι
φανταζόμαστε
τη
συνέχεια…
βγήκανε
οι
ηλεκτροκινητήρες
και
απέκτησε
έμφαση
η
ζωή
της
πλατφόρμας.
Άρχισε
να
μπαίνει
σε
κτήρια
και
αλλού
και
αλλού…
Καθώς
οδεύουμε
και
μπαίνουμε
στο
1900
ο
ανελκυστήρας
αποκτά
άψογα
φρεναρίσματα
στους
ορόφους
και
με
την
πάροδο
των
ετών
έρχονται
ΚΑΙ
αυτοματισμοί
αλλά
ΚΑΙ
πανέμορφοι
θάλαμοι.
Αργότερα
δε
με
την
κατασκευή
πολυώροφων
κτηρίων
οι
ανελκυστήρες
έγιναν
αναπόσπαστο
κομμάτι
της
οικοδομικής
και
αρχιτεκτονικής
των
κτηριακών
εγκαταστάσεων
μεταφορά
προσώπων.
Και
φυσικά
πάνω
από
όλα
η
ασφάλεια
αυτών.
Γιατί
όπως
καταλαβαίνεις
τα
πολυώροφα
κτήρια
θα
ήτο
άχρηστα
χωρίς την ύπαρξη ανελκυστήρων.. άντε να ανέβεις στον 45 όροφο και να πάς στο καφέ της Ισμήνης στο Ρίο………
…και ο κύριος Ντόμ καθόντανε εκεί στο δάπεδο υπομονετικά και ο Ιονάθαν του μιλούσε…
-νιάουυυυ
