Το ρολόϊ ούτε σήμερα χτύπησε… πάλι δεν ήταν κουρδισμένο. Ο Ιονάθαν έπινε νερό στο ποτηράκι του στη κουζίνα όταν ο Τζέϊμι και η Άσγκρεντ έφευγαν . Ο ήλιος έκανε τη λαμπρή εμφάνισή του στο παράθυρο και μπήκε μέσα στο σπίτι εξ αρχής από το σαλόνι και το χόλ. Ο Κύριος Ντόμ άνοιξε το ένα του μάτι και είδε το ρολόϊ… μετέφερε την καλημέρα του στην ατμόσφαιρα… -Καλημέραααααα Το μισό δωμάτιο γέμισε υπέρλαμπρον ήλιο. Σηκώθηκε και πήγε στο μπάνιο. Νίφτηκε και πήγε να φτιάξει το ρόφημά του. Συναντήθηκαν με τον νιαουράκο στη κουζίνα και η συνάντηση αυτή είχε ένα δώρο καθώς και ένα απαλό χάδι στη γούνα του. Ένα πολύ καλό κομμάτι από ψάρι της προηγούμενης ημέρας ήταν σα να πήρε το βραβείο μετά από κάποια εξοντωτική άθληση ή εργασία ήηη.. ο νιαουράκος έκατσε στη γωνιά του και το έτρωγε με ευχαρίστηση αλλά δεν παρέλειπε και μερικά επιφωνήματα που και που κοιτάζοντας τον κύρη του. Εκείνος πήρε το ρόφημα του και πήγε στη σάλα. Έκατσε στην αγαπημένη του πολυθρόνα την κεντημένη με τα πολύχρωμα ρετάλια από παλιά υφάσματα, που δημιουργούσαν έτσι μιά πανδαισία οραμάτων. Μερικές φορές έβλεπες ένα ηλιοβασίλεμα, άλλοτε φιγούρες στο πλάϊ μιάς λίμνης και άλλοτε πάλι ένα δάσος από περίεργα δέντρα με ακανόνιστους κορμούς και δεντρόσπιτα… δάση της πολιτείας υπέροχα. Κάθισε κει και αναρωτιόνταν διάφορα, στο νου του ήρθε και η προηγούμενη μέρα με τα τόσα τόσα τόσα διαγωνίσματα της ζωής, που εν μία ριπή πέρασαν εμπρός τους. Τα σπίτια του 18ου αιώνα, το πηγάδι με τις γυναίκες που πλέναν τα ρούχα τους στις σκάφες, οι προπολεμικές κατοικίες εις στας αρχάς του 1900, οι πολύχρωμες ταπετσαρίες στα τωρινά τα σπίτια, μα πόσο άλλαξε η εποχή μέσα σε ένα τόσο, λίγο μπορείς να πεις, χρονικό διάστημα… αναρωτήθηκε. Και πάλι εκείνο τοοο γεμάτο θέατρο Τζάμ ήταν καταπληκτικό, τι κι αν είχε πάει πάμπολες φορές, κάθε φορά του έβρισκε και κάτι που δεν του είχε αποκαλυφθεί. Κάτι νέο κάτι καινούργιο κάθε κάθε φορά… μα και κείνος δεν το άφηνε, το είχε στο πρόγραμμα του κάθε τόσο που ήταν λίγο πριν το ξεχάσει να.. κάθε δυό άντε τρεις μήνες. Τον έκανε να νιώθει σα να είναι ένας χρονοταξιδιώτης περιπατητής εκεί ανάμεσα στα τόσα εκθέματα… πράγματι, ένιωθε ευτυχισμένος. Το τηλέφωνο όμως χτύπησε -Παρακαλώ…ναι ναι καλημέρα σας. Μάλιστα, μα ναι………… αααααααααΜάν ένιωθε δυστυχισμένος;

πίσω στην Αρχική