Δίπλα στο ψωμί που φουρνιζόταν η Άσγκρεντ είχε απορίες για τη μαγειρική, για τα σκεύη, για την όρεξη και τη χώνεψη και η θεία ανταποκρίνονταν σε όλες τις διαθέσεις της νέας θυγατέρας της. Ο Τζέϊμι έπινε το ρόφημά του με το βλέμμα αφημένο στη κόρα του ψωμιού…. -Και το προζύμι; -Αχ αυτό το προζύμι.. τώρα θα στο πώ… ενώ πήγε στο ψυγείο και έβγαλε το βάζο με το θαυμάσιο αυτό μείγμα. -Λοιπόν εδώ έχουμε το προζύμι. Καταρχήν τι είναι ε.. Η ιστορία είναι πολύ μεγάλη και μας έρχεται από τα βάθη των χιλιετηρίδων. Εκεί όπου οι άνθρωποι ξεκίνησαν τη κατανάλωση των άγριων δημητριακών που ευδοκιμούσαν στη φύση. Σιγά σιγά η φύση τους έδωσε τη βασική τους τροφή σεεε μορφή χυλού στην αρχή, εφόσον άλεθαν τα δημητριακά και τα αναμείγνυαν με νερό, ώσπου μια μέρα -εκεί στα βάθη της περιμέτρου της Γής μας- έγινε ένα ατύχημα. Ο χυλός είχε χυθεί δίπλα στη φωτιά της ομήγυρης και ένας εκ των συζητητών δοκίμασε το αποτέλεσμα. -Θεία…. Η θεία έκλεισε το μάτι στον Τζέϊμι και του είπε να έχει το νου του στη κόρα… «όταν αρχίσει και ξανθίζει πέσμου» και συνέχισε… -Έτσι λοιπόν από τότε άρχισε εκείνη η παρέα να ψήνει το χυλό αυτόν και να γεύεται μιά εντελώς διαφορετική γεύση.. ήρθαν κι άλλοι, από άλλα μέρη, το είδαν, το πήραν μαζί τους, το ένωσαν στις γεύσεις τους, το διέδωσαν στα νήματα των γνωριμιών τους, έγινε διάσημο ολούθε, ώσπου μια μέρα.. -Μιά μέραααα.. η Άσγκρεντ είχε πέσει στο λήθαργο της ασυγκράτητης αναζήτησης και βαστόνταν στα χείλη της θείας. -Άσγκρεντ παιδί μου μια μέρα έγινε άλλο ένα αναπάντεχο. Είχε απομείνει χυλός πολύς σε κάποιο σκεύος και ο άνθρωπος που το είχε στη κατοχή του το βρήκε υπερδιπλάσιο. Ναι! το είδε φουσκωμένο. Έκανε την άλλη μέρα μια δοκιμή, αφήνοντας χυλό στο σκεύος να δει τι θα γίνει και όντως την άλλη μέρα ο χυλός είχε φουσκώσει, είχε γίνει πάλι υπερδιπλάσιος… το έπιασε στα χέρια του, το έβαλε στη φωτιά, εκείνο ψήθηκε και τότε, τότε έγινε το πρώτο φουσκωτό ψωμί !! -Καταπληκτικό, το πρώτο φουσκωτό ψωμί !! Η παρέα περνώντας τη πύλη των διαστάσεων είχε φτάσει τις παρέες εκείνων των ανθρώπων κοντά τη φωτιά, στον πεσμένο χυλό δίπλα τους, στις πρώτες γεύσεις, στις πρώτες ανακαλύψεις… ώς το τώρα, της κουζίνας, του ταψιού και του φούρνου που μέσα η φωτιά ένωνε όλες της τις δυνάμεις για να φτιάξει αυτό το απίστευτο γεμάτο από γνώση ζυμάρι και προσπαθούσε να το μετουσιώσει σε μείγμα άτρωτο και πολυδιάστατο.. σε μείγμα Πλούσιας Τροφής, αλλά τα λόγια της θείας συνέχισαν το ταξίδι τους στον ωκεανό της γνώσης -Έτσι λοιπόν, με αυτό το τρόπο ανακαλύφθηκε το πρώτο ψωμί, το πρώτο φουσκωτό ψωμί. Πέρασαν αρκετές χιλιάδες χρόνια από τότε, φτάσαμε στις μέρες μας όπου ένας αξιόλογος Ερευνητής Χημικός και Μικροβιολόγος ανακάλυψε εκείνους τους μικροοργανισμούς που ευθύνονται για το φούσκωμα του ζυμαριού… ο αξιόλογος αυτός άνθρωπος ονομάζεται Louis Pasteur. Έτσι η παρέα συνέχιζε το τραγούδι των ιστορικών διαδρομών… ενώ την ίδια στιγμή το ψωμί αισθανόντανε ακόμα πιό καλά μέσα στο φούρνο υπόοο... υπό το βλέμμα του Τζέϊμι.

πίσω στην Αρχική