Προσπαθούσε
να
βρει
τις
ατέλειες,
πήγαινε
από
δώ
πήγαινε
από
κει,
καθόντανε
σε
όλες
τις
καρέκλες
κοίταζε
ξανακοίταζε,
τελικά
ΜΑΛΛΟΝ
ήταν
όλα
έτοιμα.
Δεν
υπήρχαν
καλεσμένοι
στο
γάμο,
αλλά
αυτό
δεν
ήταν
δικαιολογία,
Η
σάλα
για
το
απεριτίφ
και
το
επιδόρπιο
έτοιμη,
το
τραπέζι
για
το
φαγητό
στη
βεράντα
έτοιμο,
ο
στολισμός,
τα
λουλουδάκια,
ο
Ιονάθαν
συγυρισμένος
και φρεσκομπανιαρισμένος.
-Νομίζω δε μένει κάτι άλλο να κάνουμε, το πρωϊ θα φτιάξουμε το φαγητό και μετά γρήγορα στο γάμο
Ο Ιονάθαν τον έβλεπε, έκλεισε τα μάτια του απαλά λές και συμφώνησε…
-Όχι εσύ στο γάμο.. εσύ εδώ… θα μας καλωσορίσεις όλους στο σπίτι
Λές και είχε φωνή ο Ιονάθαν και περίμενε να του μιλήσει.. μήπως είχε; Μήπως είχε και την έκρυβε;
Μιά
θαυμάσια
κατάληξη.
Η
αυριανή
ημέρα
θα
ήταν
κάτι
το
καταπληκτικό
στη
ζωή
του
κύριου
Ντόμ.
Και
κείνος
ο
φάκελος
που
είχε στη τσέπη του. Τον έβγαζε τον κοίταζε τον ξαναέβγαζε… τι να ήταν άραγε…
-Καλημέρα σας
-Καλή σας ημέρα, πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
-Θάθελα δύο εισιτήρια για την πρωτεύουσα της Βραζιλίας παρακαλώ… αν ήτο δυνατόν εώς την αρχή του άλλου μήνα..
-Μισό
λεπτάκι
δώστε
μου
παρακαλώ,
μάααλιστα..
εδώ
βλέπω
ότι
έχουμε
ανοικτές
θέσεις
από
τη
πρωτεύουσα
για
Βραζιλία
το
Σάββατο στις 3 Νοεμβρίου το απόγευμα. Θέλετε δύο θέσεις λοιπόν, σας βολεύει αυτή η ημερομηνία;
-Ναι μάλιστα, θα ήθελα να μου τα εκδώσετε
-Μετ΄ επιστροφής;
-Όχιιι ανοικτά παρακαλώ.. δε θέλω όριο
-Ευχαρίστως.. δώστε μου τα πλήρεις στοιχεία των επιβατών αν έχετε τη καλοσύνη…
Και
όλο
έβαζε
το
χέρι
μέσα
στη
τσέπη.
Και
όλο
έβγαζε
το
φάκελο
και
τον
έβλεπε
και
τον
ξαναέβλεπε…
Είχε
πάρει
δύο
εισιτήρια
δώρο
στα
παιδιά
του
για
την
πρωτεύουσα
της
Βραζιλίας…
εκεί
που
ζούσε
χρόνια
τώρα
η
γυναίκα
του…
ήταν
ευτυχισμένος,
ήταν πολυευτυχισμένος.
-Ναι ναι έρχομαιιιιιι….
-Πατέρα καλησπέρα
-Καλησπέρα Άσγκρεντ καλησπέρα παιδί μου, ελάτε ελάτε περάστε-καθίστε, θάστε κουρασμένοι
-Όχι καθόλου πατέρα… η θεία δεν αφήνει τέτοια περιθώρια σε όποιον την επισκέπτεται. Το μόνο που …παραφάγαμε
-Είν αλήθεια Τζέϊμι. Λοιπόν εγώ πάω ν΄ αφήσω αυτό το αριστουργηματικό ψωμί στη κουζίνα και να μας φτιάξω ένα ρόφημα..
-Τσάι για μένα
-Και γώ και γώ.. ένα τσάϊ !!!!
-Έφτασεεεεεεεε…
και
η
Άσγκρεντ
χάθηκε
μέσα
στη
μεγάλη
κουζίνα
του
σπιτιού,
εκεί
που
τα
κατσαρολικά,
τα
πιρούνια,
οι
κουτάλες
και
όλα
τ’
άλλα
σκεύη
περίμεναν
την
αυριανή
μέρα
να
πιάσουν
το
τρελό
ρυθμό
του
κύριου
Ντόμ
κατά
την
ώρα
της
παρασκευής
του
δείπνου… Του γαμήλιου δείπνου.
