-Δεν το έχω οδηγήσει και πολλές φορές αλλά ώς το σπίτι θα φθάσουμε
-Μήπως θα έπρεπε να αγοράσουμε ένα;
-Δε νομίζω ότι το χρειαζόμαστε… εν καιρώ θα το συζητήσουμε. δε μας χρησιμεύει νομίζω
-Ναι έχεις δίκιο. Είναι άχρηστο επί του παρόντος.. θα το συζητήσουμε εν καιρώ
-Αυτό τώρα είναι συμφωνία μετά το γάμο;
-Λες να πάθαμε να έχουμε την ίδια γνώμη;
Η
Άσγκρεντ
και
ο
Τζέϊμι
αναρωτιόντουσαν
αν
πάθανε
σύνδρομο
ίδιας
γνώμη..
μα
δεν
είχανε
και
διαφορετική
ποτέ.
Τώρα
θα
ζούσανε
μαζί
στη
διπλανή
πόλη
και
δίπλα
στις
εργασίες
τους.
Ο
Τζέϊμι
ως
διοικητικός
υπάλληλος
σε
ένα
από
τα
πιο
μεγάλα
υποκαταστήματα
της
κεντρικής
Τράπεζας
και
η
Άσγκρεντ
σε
γραφείο
ερευνών
τεχνοτροπίας
νέων
κατασκευών.
Οι
απολαβές
βέβαια
δεν
ήταν
μεγάλες
λόγο
των
λίγων
ετών
στις
θέσεις
που
κατείχαν
αλλά
οι
προοπτικές
ήταν
απεριόριστες.
Είχαν
μπροστά
τους μεγάλες διαδρομές να διανύσουν και πολλά χρόνια να διασχίσουν.
-Τι νάχει φτιάξει ο πατέρας άραγες;
-Εγώ λέω κάποια από τις σπεσιαλιτές του τότε στα καράβια.. ίσως κάποιο ψητό κοτόπουλο… θα δούμε σε λίγοοοο τι έχεις;
-Τίποτα… κάποιο τραβηγματάκι εδώ στον αριστερό ώμο.
-Έλα αγχώθηκες σήμερα, έτρεχες συνέχεια.. ίσως είναι κάποιος κόμπος εκεί, ή μήπως κάποια ετικέτα;
-Ναι θα δώ τώρα που θα φθάσουμε, μην ασχολείσαι
-Φθάσαμεεεε… νομίζω ότι οδηγώ καλά
-Μιά χαρά οδηγάς
-Έλα πάμε !!
Το
αυτοκίνητο
ήτο
τεραστίων
διαστάσεων
ο
κύριος
Ντόμ
όμως
το
οδηγούσε
λες
και
ήταν
ένα
παιχνίδι
στα
χέρια
του.
Ο
Τζέϊμι
είχε
πάρει
το
δίπλωμα
λίγο
καιρό
τώρα
αλλά
δεν
είχε
σκοπό
να
αγοράσει
κάποιο
όχημα.
Το
ήθελε
πιο
πολύ
για
κάποιες
εξωτερικές επείγων μετακινήσεις της εργασίας του και η τράπεζα είχε δικά της οχήματα για τις κινήσεις αυτές.
-Ωχ!!
-Τι; … α! συνηθισμένο
-Πως τα καταφέρνει ο πατέρας να πηγαίνει πάντα με τα πόδια επάνω
-Ε όχι και πάντα… μιά δυό φορές το χρόνο είναι επισκευασμένο
Και
τα
γέλια
μετράγανε
σκαλοπάτια
και
ορόφους
ώς
τον
5ο
όροφο.
Η
Άσγκρεντ
και
ο
Τζέϊμι
είχαν
ξεκαρδιστεί
στην
εικόνα
που
κάθε φορά ο πατέρας έφθανε στο κατώφλι της πολυκατοικίας.
-Να βάλουμε χρήματα να αγοράσουμε νέο
-χα χα και να του στερήσουμε την χαρά της περιέργειας; Για πάμε να δούμε τι καλό έφτιαξε
-ΟΟοοοοο Βοδινό και μοσχοβολάειιιιιιιι, Φτιάχνω τη σαλάτα
-Πάω να φέρω το κρασί και να βάλω κάτι στο πικάπ
-Βάλε Τζέϊμι, σήμερα Γιορτάζουμε !!
Η
Άσγκρεντ
γιόρταζε
μέσα
στη
μη-ευτυχία
της.
Δεν
είχε
τύχη
να
γνωρίσει
ποτέ
τους
γονείς
της
και
τώρα
που
έφτασε
να
κάνει
την εικόνα των γωνιών της ίδια με του πατέρα και της μητέρας του Τζέϊμι ένιωθε ευτυχισμένη…
πανευτυχισμένη θάλεγα γώ ..και δη εν ολίγης.
