Η
παρέα
μας
ξεκίνησε
στις
8
το
πρωϊ
από
Ηλιαμπέλα
και
πέρασε
με
το
φέρρυ
στο
Σάο
Σεμπαστιό
μισή
ώρα
μετά.
Επιβιβάστηκε
ξανά
στο
όχημα
και
εντελώς
παραλιακά
συνέχισε
βόρεια
για
το
Καραγκουατατούμπα.
Μιά
περιοχή
σε φυσική διάταξη κόλπου.
-Έχοντας
περάσει
μία
ώρα
μετά
το
Σάο
Σεμπαστιό
βρίσκουμε
μπροστά
μας
τον
όμορφο
παραλιακό
οικισμό
της
Καραγκουατατούμπα.
Στην
ακριβώς
αντίθετη
πλευρά
από
εδώ
προς
τα
νότια
είναι
φυσικά
το
Σάο
Πάολο
και
η
αρένα που πήγαμε εκεί προχθές.
-Καταπληκτικό περιβάλλον μαμά. Όλα καταπράσινα και λαμπερά !!
-Και που να δεις τα μετέπειτα Τζέϊμι !!
Μετά
τον
φυσικό
παραλιακό
κόλπο
ο
δρόμος
ανέβηκε
σε
έναν
καταπράσινο
όρμο…
η
Φρίντα
ένιωθε
σαν
ξεναγός
και
ήθελε
να
δώσει
τα
πάντα
στα
παιδιά
της..
Έναν
Τζέϊμι
που
τον
είχε
αφήσει
χρόνια
τώρα
5
και
μία
Άσγκρεντ
που την ένιωθε πάρα μα πάρα πολύ κοντά της… σκεφτόντανε τώρα
-Αυτός
είναι
ο
λεγόμενος
κήπος
του
Αιγόκερου
ή
όπως
τον
ονομάζουν
εδώ
Ζαρτζίν
Καπρικόργιο.
Καταπράσινος
όρμος
με
κάποιες
απολήξεις
όμορφης
ψιλής
άμμου
προς
τη
θάλασσα.
Τώρα
αν
περάσουμε
τον
όρμο
θα
δείτε
μία
τεράστια περιοχή με μεγάλα κτίρια και απέραντη ίσια παραλία…
-Τι συμβαίνει μαμά, γιατί κλαίς;
-Τίποτα παιδί μου..
-Μαμά
-Ναι, έλα Άσγκρεντ
-Τι έχεις;
-Τίποτα τίποτα θα μου περάσει…
Ήτανε
μακριά
τους,
τα
είχε
τώρα
πολύ
κοντά
τους,
αύριο
θάναι
πάλι
μακριά
τους…
πήγε
να
συνεχίσει
τη
ξενάγηση
μααα Ο σοφέρ έκανε στην άκρη του δρόμου το όχημα καθώς πέρασε το τεράστιο πάρκο και σταμάτησε.
-Κυρία, είστε καλά; …την ρώτησε
-Ναι.. ας σταματήσουμε λίγο εδώ
Κατέβηκε
από
το
όχημα
και
πήγε
ώς
το
ξέφωτο.
Από
κει
έβλεπες
όλη
τη
περιοχή
που
θα
περνούσανε
αμέσως
μετά.
Η Φρίντα είχε φανερά συγκινηθεί, δεν τόκρυψε. Δεν προσπάθησε καν
