-Μαμά μας χάρισες μιά υπέροχη μέρα. Σαν αυτές των παραμυθιών…
-Δεν
έκανα
τίποτα
Τζέϊμι,
αντιθέτως
πρέπει
να
κάνω
ακόμα
περισσότερα
για
να
φθάσω
όλ΄
αυτά
που
δεν
έχω
κάνει για σένα, για σας..
Η
Φρίντα
ένιωθε
ένα
στοίχημα
να
ύπτατε
βαθιά
μέσα
στον
εαυτό
της.
Στοίχημα
που
έπρεπε
να
παλέψει
πρώτα
για
να
το
κερδίσει.
Τα
λόγια
του
γιού
της
που
τον
είχε
αφήσει
πέντε
χρόνια
τώρα
και
είχε
φύγει
ήταν
βάλσαμο
στη
καρδιά
της
και
ένιωθε
ότι
το
στοίχημα
αυτό
είχε
αρχίσει
να
παλεύει
μέσα
της..
είχε
αρχίσει
να
παλεύει
μέσα
της
και έπρεπε να το κέρδιζε ώς τη τελική του μάχη..
-Θα μας φέρετε Μοκέκα τζι κάμαρού για όλους μας και θα πιούμε Σαγκρία παρακαλώ…
Ο σερβιτόρος πήρε τη παραγγελία και πήγε να την εκτελέσει.. ένα πιάτο
-Δε ρωτάω τίποτα εγώ
-Ούτε γώ Άσγκρεντ σήμερα η μαμά μας εκπλήσσει παράφορα
Η
Φρίντα
δε
προσπάθησε
να
τους
μάθει
τα
Βραζιλιάνικα
πιάτα,
τις
Βραζιλιάνικες
συνήθειες,
τα
ήθη
και
έθιμα
της
χώρας
αυτής
από
την
αρχή
που
ήρθαν
εδώ..
προσπάθησε
να
τους
εγκληματήσει
στο
κλίμα
το
οποίο
ήταν
υγρό
και
ζεστό,
πράγμα
που
στην
αρχή
και
η
Άσγκρεντ
και
ο
Τζέϊμι
είχαν
προβλήματα
στο
να
το
αντέξουν.
Δεν
ήταν
συνηθισμένοι
και
πραγματικά
κάναν
πολλές
πολλές
ημέρες
για
να
τα
καταφέρουν.
Τώρα
που
όλα
αυτά
πέρασαν
τους
έβγαλε
από
το
νησί
και
ήθελε
να
τους
δείξει
όσα
προλάβαινε
και
φυσικά
όσα
μπορούσε.
Άλλωστε
σε
μισό
μήνα
θα
αναχωρούσαν.
Μετά
μιάς
ολόκληρης
ημέρας
στο
Ρίο
λοιπόν
με
τα
τόσα
αξιοθέατα
που
είδανε
και
τα
τόσα
πράγματα
που
μάθανε
ήταν
ευχή
και
δώρο
της
ένα
όμορφο
δείπνο
στη
σάλα
του
ξενοδοχείου
τους
στο
Σάντα
Κρούζ
ή
καλλίτερα
στον
κόλπο
του
ΜάραΜπάϊα.
Το
ξενοδοχείο
έβλεπε
μεν
θάλασσα
αλλά
ήτανε
μακριά.
Η
σάλα
όμως ήταν οικοδομημένη μπροστά στη θάλασσα περίπου 8 χιλιόμετρα μακριά του.
Ένα
όμορφο
βραζιλιάνικο
πιάτο.
Μοκέκα
τζι
κάμαρού.
Γαρίδες
με
γάλα
καρύδας
και
διάφορα
λαχανικά…
ένα
σπέσιαλ βραζιλιάνικο πιάτο !!!
Moqueca de Camarão
