Η
παρέα
μας
έτοιμη
να
αποχωρήσει
από
την
βιοτεχνία
εκεί
όπου
η
Βιτόρια
τους
έκανε
σαφώς
και
ένα
πολύ
καλό
σεμινάριο
για
τη
τέχνη
της
Κλωστοϋφαντουργίας.
Τους
ταξίδεψε
στην
αρχαιότητα
αλλά
και
στο
σήμερα.
Και
τώρα
ήθελε
να
τους
ξεναγήσει
στη
πόλη
του
Ρίο
Ιανέρειο
καθώς
ο
ήλιος
θα
έπαιρνε
τη
κατωφέρεια
και
τον
δρόμο
του
προς τη δύση…. Ο Μάριο είχε όμως βάλει τη καλή του συναισθηματική ματιά…
-Τον βλέπετε τώρα πως μας κοιτάει. Τώρα που ξέρει ότι θα έρθει μαζί μας;
-Και πως θα τον πάρουμε Βιτόρια;
-Άσγκρεντ φέρε μου εκείνο το υφαντό από το τραπεζάκι δίπλα σου
Η
Άσγκρεντ
της
έδωσε
το
σκληρό
υφαντό
το
οποίο
είχε
ένα
ζωνάρι
και
κείνη
το
έδεσε
κάτω
από
την
μασχάλη
της.
Έφερε
το
σκληρό
πολύχρωμο
πανάκι
επάνω
στον
ώμο
της
και
πήγε
δίπλα
στον
Μάριο.
Εκείνος
πέρασε
στον
ώμο
της και κάθισε εκεί…
-Εντάξει, τώρα είναι όλα μια χαρά… κοίτα τον, έχει πάρει και πόζα
-Είναι φανταστικός !!
Ενώ παράλληλα έμπαινε η υπάλληλος μέσα στο γραφείο
-Κυρία το όχημα είναι έτοιμο, ο σοφέρ σας περιμένει κάτω στην είσοδο
-
Πές τον πατέρα μου σε παρακαλώ ότι φεύγω
-Μάλιστα κυρία…..
-Πάμε λοιπόν.. Τζέϊμι , Άσγκρεντ , Φρίντα, μετά από σας…
