-Μου κάνει εντύπωση Τζέϊμι πως πέταξε και ήρθε πάλι στη Βιτόρια
-Έχω μείνει κατάπληκτος, τι να πω; Είχες ξαναδεί εσύ παπαγάλο;
-Ούτε
στα
όνειρά
μου
…και
το
ζευγάρι
μέσα
στα
χαμόγελα
πήγε
και
κάθισε
στο
τραπέζι
με
την
απίστευτη
θέα
στο
κόλπο του Ρίο… ενώ η Βιτόρια συνέχισε….
-Είναι
καλούλης
με
κάνει
και
γελάω.
Μου
λέει
καλημέρα
το
πρωϊ
τρώει
πολύ
λίγο
όμως
και
με
κάνει
να
ανησυχώ.
Άσγκρεντ θέλεις να τον πάρεις στον ώμο σου; Κάθισε στου Τζέϊμι πριν νομίζω είναι η σειρά σου…
-Ναι πως
Η
Βιτόρια
έδειξε
το
μπράτσο
της
στον
Μάριο
και
κείνος
κατέβηκε
εκεί.
Μετά
αυτή
έβγαλε
το
ζωνάρι
με
το
σκληρό
χρωματιστό
πανί
και
το
έδωσε
στην
Άσγκρεντ.
Εκείνη
το
φόρεσε
και
η
Βιτόρια
πήγε
κοντά
της
και
τότε
ο
Μάριο
μεταπήδησε
από
ώμο
σε
ώμο.
Ήξερε
το
δικό
του
πανί.
Και
σε
όποιον
και
αν
το
έβαζε
εκείνος
πήγαινε
και
καθόντανε.
΄Ήταν
φιλικός
αλλά
δε
μίλαγε
και
πολύ.
Ένιωθε
καλλίτερα
στο
να
κοιτάει
τους
ανθρώπους
και
να
τους
παρατηρεί. Έβγαζε μερικές άχνες κάποιες φορές αλλά εώς εκεί.
-Μάριο Μάριο Μάριο είσαι ένας Μάκαο
Εκείνος
πάλι
δεν
μίλησε
παρα
κοίταξε
την
Άσγκρεντ
και
της
έβαλε
το
ράμφος
του
στο
μέτωπο
της.
Την
ακούμπησε
και
μετά
γύρισε
και
κοίταζε
την
παρέα
όλη
που
τον
κοίταζε…
Τι
να
ένιωθε
άραγε;
Ότι
είχε
γίνει
αξιοθέατο
προφανώς αλλά και λίγη ντροπή που λέρωσε το πάτωμα της Ισμήνης; Μα είναι πουλί… είναι ένα πουλί…
-Είσαι ένα πουλί Μάριο, το ξέρεις;
-Άσγκρεντ
το
ξέρει
και
πολύ
καλά
μάλιστα..
τον
είδες
πως
χόρευε
στον
αέρα.
Πετάει
ψηλά,
κάνει
επισκόπηση
του
χώρου,
πάει
την
βόλτα
του
και
έρχεται
πάλι
πίσω.
Μια
φορά
μόνο
άργησε
πολύ…
δεν
άντεχα
να
μου
φύγει,
τον
έχω
τόσα
χρόνια
και
έχει
γίνει
καλός
φιλαράκος.
Άλλωστε
δε
ζητάει
και
τίποτα
το
καλομοίρικό
μου…
Συγνώμη
κύριε Μάριο που σου φώναξα πιο πρίν
-Βιτόρια Βιτόριααααα
-Να
αυτά
μου
κάνει….
και
η
χαμογελαστή
παρέα
ένιωθε
πολύ
καλά
εκεί
στη
μακρινή
Βραζιλία..
μια
μεγάλη
χώρα,
μια πάρα πολύ μεγάλη χώρα…
