Ακολουθεί

ο

λόγος

του

Κωνσταντίνου

Παλαιολόγου

την

προηγουμένη

της

αλώσεως,

στο

συμβούλιο

με

τους

συνεργάτες

του. Πέμπτη 28 Μαΐου 1453.

“Ευγενέστατοι

άρχοντες,

εκλαμπρότατοι

δήμαρχοι

και

στρατηγοί,

γενναιότατοι

στρατιώτες,

τιμημένοι

και

πιστοί

πολίτες,

ξέρετε

όλοι

πολύ

καλά,

ότι

έφτασε

η

ώρα

πού

ο

εχθρός

της

πίστεώς

μας,

αποφάσισε

να

πιέσει

ακόμα

περισσότερο

με

όλα

τα

πολεμικά

μέσα

και

τεχνάσματα

πού

διαθέτει.

Θέλησε

να

αρχίσει

γενική

επίθεση

και

πόλεμο

από

την

ξηρά

και

από

την

θάλασσα,

έτοιμος

να

μας

δαγκώσει

σαν

φαρμακερό

φίδι

και

να

μας

καταβροχθίσει

σαν

ανήμερο

λιοντάρι.

Γι’

αυτόν

τον

λόγο

σας

παρακαλώ

να

φερθείτε

με

γενναιότητα

και

θάρρος,

όπως

κάνατε

μέχρι

τώρα,

απέναντι

τους

εχθρούς

της

πίστεώς

μας.

Αφήνω

στα

χέρια

σας

την

τύχη

της

δεδοξασμένης

και

λαμπρής

πατρίδος

μας,

της

μεγαλοπρεπεστάτης

και

ευγενούς

Βασιλευούσης

όλων

των

πόλεων.

Ξέρετε

πολύ

καλά,

αδέρφια

μου,

ότι

για

τέσσερις

λόγους

είμαστε

υποχρεωμένοι

να

προτιμήσουμε

τον

θάνατο

παρά

την

ζωή.

Πρώτον,

για

την

πίστη

και

την

θρησκεία

μας,

δεύτερον,

για

την

πατρίδα,

τρίτον

για τον βασιλέα, τον αντιπρόσωπο του Κυρίου μας, και τέταρτον για τους συγγενείς μας και τους φίλους μας.

Αν

λοιπόν

αδέρφια

μου,

πρέπει

να

αγωνιστούμε

μέχρι

θανάτου

για

ένα

από

τους

παραπάνω

λόγους,

τότε

έχουμε

υποχρέωση

να

πολεμάμε

ακόμα

σκληρότερα

όταν

πρόκειται

και

για

τα

τέσσερα

μαζί,

διαφορετικά

θα

χάσουμε

τα

πάντα.

Αν

και

ο

Θεός

εξ’

αιτίας

των

αμαρτιών

μας,

δώσει

την

νίκη

τους

απίστους,

διατρέχουμε

τον

κίνδυνο

να

χάσουμε

την

Αγία

μας

Πίστη

πού

μας

έδωσε

ο

Χριστός

με

το

Αίμα

Του

και

είναι

σημαντικότερο

πράγμα

από

όλα.

Τι

όφελος

μπορεί

να

έχει

κανείς

αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο αλλά να χάσει την ψυχή του;

Δεύτερον,

θα

χάσουμε

την

ένδοξη

πατρίδα

μας

και

την

ελευθερία

μας.

Τρίτον,

το

άλλοτε

ένδοξο

κράτος

μας,

πού

είναι

τώρα

πιά

εξασθενημένο

και

ταπεινωμένο,

θα

πέσει

στα

χέρια

του

απίστου

τυράννου.

Τέλος

θα

χάσουμε

τα

αγαπημένα

μας

παιδιά, τις γυναίκες και τους υπολοίπους συγγενείς μας.

Ο

βάρβαρος

Σουλτάνος,

μας

έχει

αποκλείσει

57

ημέρες

τώρα

με

όλες

τις

δυνάμεις

του,

και

μας

πολιορκεί

ημέρα

και

νύχτα

με

κάθε

μέσον

που

διαθέτει,

αλλά

καταφέραμε

να

τον

αποκρούσουμε

με

την

βοήθεια

του

Κυρίου

μας

Ιησού

Χριστού

που

βλέπει τα πάντα. Μην δειλιάσετε λοιπόν τώρα αδέλφια μου.

Είδατε

ότι,

και

στα

μέρη

όπου

έπεσε

το

τείχος

από

τα

τηλεβόλα

και

τις

πολιορκητικές

μηχανές,

καταφέραμε

να

το

επισκευάσουμε

με

τον

καλλίτερο

τρόπο.

Έχουμε

στηρίξει

όλες

τις

ελπίδες

μας

στην

ακαταμάχητη

δόξα

του

Θεού.

Οι

εχθροί

μας,

διαθέτουν

όπλα,

ιππικό

δύναμη

και

πλήθος,

αλλά

εμείς

έχουμε

εμπιστοσύνη

στο

όνομα

του

Κυρίου

και

Σωτήρος

μας,

στα χέρια μας και στην γενναιότητα πού μας χάρισε ο Θεός.

Ξέρω

ότι

η

τεράστια

αγέλη

των

απίστων

θα

επιτεθεί

εναντίον

μας,

όπως

συνηθίζει,

με

βάναυση

ορμή

αλαζονεία

και

θράσος

επειδή

είμαστε

λίγοι,

ώστε

να

μας

τρομάξουν,

να

μας

κουράσουν

και

να

μας

κάνουν

να

χάσουμε

το

ηθικό

μας

με

τις

φωνές

και

τους

αλαλαγμούς

τους.

Εσείς

όμως

ξέρετε

καλά

πόσο

ανόητα

είναι

αυτά,

και

δεν

χρειάζεται

να

σας

τα

θυμίσω.

Σε

λίγο

θα

επιτεθούν

και

θα

ρίξουν

εναντίον

μας

πέτρες

και

βέλη

αμέτρητα

σαν

την

άμμο

της

θαλάσσης,

αλλά

ελπίζω

ότι

δεν

θα

πετύχουν τίποτα.

σελίδα 1