8,5
saGGia.info
Ποσειδώνας – Σούνιο – Αττική – πεδίο…37°39'00.5"N 24°01'28.4"E Ο ευφάνταστος ναός αγναντεύει από το ακρωτήριό του τον Πάτροκλο και τη Τζιά εξ προσανατολισμού. Αρχαϊκά περί το 600 π.Χ. υπήρχαν στο σημείο κούροι μεγαλοπρεπείς περί των 3ών μέτρων ύψους οι οποίοι χαιρέταγαν τους ναυτικούς οι οποίοι εξήρχοντο και εισήρχοντο στο κόλπο της Αττικής γής. Ένας εξ αυτών αγναντεύει τώρα τους τοίχους του αρχαιολογικού μας μουσείου. Εμπάς η περιπτώση, ας ανασυντάξουμε τις ευθύνες μας και ας αφήσουμε τη σκέψη μας να ταξιδέψει στο παρελθόν…. Σούνιο 5ος αιώνας π.Χ. και ο ναός του Ποσειδώνα αρχίζει να ορθώνει τη κορμοστασιά του και να αναπνέει την αύρα της θάλασσας πλάϊ στον λυγερόκορμο ναό της Αθηνάς. Δεν τα κατάφερε όμως.. Πέρσες ερχόμενοι εξ ανατολάς του λάβωσαν τη χαρά. Τον σύλησαν και τον απογύμνωσαν ως παράσταση, από τότε έμεινε να κοιτάζει στο άπειρο το μέλλον να περνάει από μπρός του…. Ο ναός από πωρόλιθο είχε 6 κίονες δωρικού ρεύματος στη μικρή του πλευρά και 13 στη μακριά του. Οι διαστάσεις του στυλοβάτη στη κρηπίδα ήταν 13.47 Χ 31.12. Όσο για τη ζωοφόρο, ανατολικά απεικόνιζε Κενταυρομαχία με το αέτωμα να πιστεύεται ότι παρίστανε τη μάχη του Ποσειδώνα με την Αθηνά για τη κατοχή της Αθήνας.. αχ αυτή η Αθήνα! Αιώνια πόλη Λαμπερή !!! Το μάρμαρο για τον εσωτερικό διάκοσμο είναι Παριανό ενώ στα υπόλοιπα μέλη είναι τοπικής προελεύσεως. Χρήζει μιά βόλτα στο ναό κατά τις πρωινές ώρες ή κατά τη δύση όπερ και φαντάζει επιβλητικός με τις αχτίδες του ήλιου να περιπλανιόνται στο μάρμαρο και ν’ αγκαλιάζουν τον όλο τόπο τριγύρω. Δεν είναι τυχαία η τοποθέτησή του εκεί φυσικά. Είναι η θαλάσσια πύλη του Αρχιπελάγους προς την Λαμπερή Αθήνα.. και αμεί τι άλλο – κάτι έπρεπε να υπάρχει εκεί να φωτίζει την είσοδο.. !! καλή βόλτα σε όποιον-α πάει κατά κει. Λεξικό όρων Στυλοβάτης: Η βάση των κιόνων του ναού Κρηπίδα: Τα σκαλοπάτια πάνω στα οποία χτιζόταν οι ναοί και ήταν συνήθως 3. Το τελευταίο και μεγαλύτερο λοιπόν σκαλοπάτι στο οποίο χτιζόντανε ο ναός ήταν ο Στυλοβάτης. *Πάτροκλος: Νησάκι ακατοίκητο δυτικά του ναού

Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα

κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται

μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ

κι εσείς του ξίφους

* * ε β ί ν α * *