Ποσειδωνία Και τι δε θάδινε ένας καλλιτέχνης, ένας ζωγράφος, ένας ποιητής, ένας φωτογράφος, να έμενε απέναντι από τη γέφυρα της Ποσειδωνίας στον Ισθμό της Κορίνθου. Να καθόντανε στο παραθύρι του να αγνάντευε τη γέφυρα που πότε-πότε βυθίζεται….. και τότε το όνειρο αρχινά. Ο κόσμος, οι διαβάτες, οι επιβάτες, οι οδηγοί κάθονται και την παρατηρούν αποσβολωμένοι, ονειροπαρμένοι, με ένα Όχι στα χείλη… μη τελειώσει ποτέ αυτό το θέαμα, όσο κι αν βιαζόμαστε Όχι μη τελειώσει ποτέ. Και τότε ο ποιητής, ο ζωγράφος, ο Καλλιτέχνης αρχινάει το δικό του όνειρο, το δικό του ποίημα.. τη δικιά του ζωγραφιά. Και τι δε θάδινε ένας καλλιτέχνης… Η γέφυρα βυθίζεται κάθε φορά που ένα καράβι περνάει τη διώρυγα της Κορίνθου. Κάθε φορά που σχίζει τη Πελοπόννησο από τη Στερεά Ελλάδα, κάθε τέτοια φορά η γέφυρα δροσίζεται στα νερά της θάλασσας. και γράφει ο ποιητής… Και τι είναι στ’ αλήθεια η θάλασσα; Δυό κομμάτια γής ανένοτα….. Δυό κομμάτια γής που τα ενώνει η γέφυρα της Ποσειδωνίας η οποία βυθίζεται γύρω στα 11 μέτρα κάθε φορά. Με τα γρανάζια της, τα μηχανήματά της, το ιδιαίτερο βάψιμό της, προβάλει το δικό της χαρακτήρα η γέφυρα της Ποσειδωνίας που ενώνει το Λουτράκι με τη παραλία της Κορίνθου και δίνει στους κατοίκους της περιοχής άνεση και πανεύκολη μετακίνηση. Γέφυρα Ποσειδωνία – Ισθμός της Κορίνθου, πλευρά Κορινθιακού κόλπου