Ένα

παιγνίδι

της

Γνώσης

πίσω

απ’

το

εξαίσιο

όμορφο

πέπλο

που

σκεπάζει

τη

πόλη.

Μία

πόλη

με

δρόμους

μεγάλους,

όμορφα

κτήρια

με

λουλούδια

στις

αυλές

αλλά

και

στις

καρδιές

των

ανθρώπων.

Μιά

πόλη

που

έρχεται

από

τα

μακρινά

ιστορικά…

και

το

παιγνίδι;

συνεχίζεται.

Η

Γνώση

εξασκεί

τις

δυνάμεις

της

εδώ.

Φτάνει

ώς

το

σπίτι

της

Ιστορίας

και

πίνει

αφέψημα

μαζί

της

κομπολογώντας

τα

δρώμενα….

Είναι

στην

αυλή

τώρα

και

συζητούν…

γύρω

λουλούδια

πλούσια,

στο

τραπέζι

μπορώ

να

διακρίνω

ένα

πιατάκι

με

κουλουράκια

και

μερικά

κομμάτια

από

φρεσκοψημένο

κέϊκ

με

σταφίδες

μούρλια

!!!

Γύρω

τους

τώρα

έχουνε

πολύ

βουή.

Άνθρωποι

τρέχουν

εδώ

και

κει

όχι

αλαφιασμένοι,

σα

κάτι

να

ετοιμάζουν..

μία

υποδοχή,

ίσως

μιά

παρέλαση..

σαν

κάποιος

να

έρχεται

στη

πόλη

από

μακριά..

ένας

Καβαλάρης.

Εμείς

αποφασίσαμε

να

τους

αντιμετωπίσουμε

εντός

των

τειχών,

εκείνοι

τότε

πήραν

το

ταξίδι

του

γυρισμού..

έχουν

μια

τεράστια

πόλη

να

οχυρώσουν

κι

αυτοί…

Και

οι

πόρτες

των

τειχών

ασφάλισαν

καθώς

φανήκαν

τα

καράβια

τα

μύρια

στον

ορίζοντα

της

φυσικής.

Σημαιοστολισμένα,

πάνοπλα και έτοιμα να ξεχύσουνε τους στρατιώτες που κουβαλούσαν... φτάσαν.

Αυτό

που

ακολούθησε

ήταν

εξωπραγματικό.

Λυσσαλέα

οι

Πέρσες

ορμούσαν

προς

τα

τείχη

καθ’

όλη

τη

διάρκεια

της

μέρας

αλλά

και

τις

νύχτας,

λόγο

του

ότι

ήταν

μυριάδες,

δεν

είχαν

πρόβλημα

ωρών

μάχης.

Οι

Ερετριείς

μέσα

στα

τείχη

οργανωμένοι

και

δυνατοί

κράτησαν

6

ολόκληρες

μέρες…

ώσπου

η

κερκόπορτα

άνοιξε.

Ο

δε

Ηρόδοτος

γράφει..

,..συνεβάλετο

ὦν

ἐκ

τοῦ

ὀνείρου

κατελθὼν

ἐς

τὰς

Ἀθήνας

καὶ

ἀνασωσάμενος

τὴν

ἀρχὴν

τελευτήσειν

ἐν

τῇ

ἑωυτοῦ

γηραιός.

ἐκ

μὲν

δὴ

τῆς

ὄψιος

συνεβάλετο

ταῦτα,

τότε

δὲ

κατηγεόμενος

τοῦτο

μὲν

τὰ

ἀνδράποδα

τὰ

ἐξ

Ἐρετρίης

ἀπέβησε

ἐς

τὴν

νῆσον

τὴν

Στυρέων,

καλεομένην

δὲ

Αἰγιλίην,

τοῦτο

δὲ

καταγομένας

ἐς

τὸν

Μαραθῶνα

τὰς

νέας

ὅρμιζε

οὗτος,

ἐκβάντας

τε

ἐς

γῆν

τοὺς

βαρβάρους

διέτασσε.

Η

Ερέτρια

αντιμετώπισε

το

μένος

των

Περσών

κατά

το

έτος

490

π.Χ.

αφήνοντας

πίσω

έναν

λαβωμένο

στρατό

ο

οποίος μετά αντιμετώπισε τα λιοντάρια του Μαραθώνα.

Η

Γνώση

και

η

Ιστορία

τελείωσαν

το

αφέψημά

τους..

γύρω

η

πόλη

άπλωσε

τους

νυχτερινούς

ρυθμούς

της

και

ήταν

ώρα

τώρα

γιά

μιά

ωραιοτάτη

βόλτα

ώς

το

Νησί

των

Ονείρων.

Η

Γνώση

έπιασε

απ’

το

χέρι

την

Ιστορία

και

κίνησαν

κατά

κει

περνώντας

από

το

λιμάνι

και

τη

παραλιακή

φωταγωγημένη

λεωφόρο,

φτάσαν

στη

κατάφυτη

χερσόνησο.

Εκεί

κάθονται

ακόμα

και

τώρα,

απολαμβάνοντας

τα

καραβάκια

που

μεταφέρουν τους ανθρώπους και τα εμπορεύματα από τον απέναντι Ωρωπό.

Αυτή

είναι

η

Ερέτρια,

με

μιά

μεγάλη

ιστορία

στο

χρυσοκέντητο

δισάκι

της,

που

με

τη

φιλενάδα

της

τη

Χαλκίδα

μαζί

κάποτε

κινήσαν

για

μέρη

μακρινά

και

αποικίες

και

άλλα

και

άλλα

και

άλλα….

Μια

όμορφη

Ερέτρια

σε

περιμένει

για

να

σου

μάθει

πολλά

και

αξιόλογα πράματα πάραυτα… όπως ακριβώς έμαθε και μένα άλλωστε……