Ψυχή τε και Σώματι

Σε

μια

βουνοπλαγιά

κοντά

στη

Μονή

της

Παναγίας

του

Μαχαιρά

είχε

το

τελευταίο

κρησφύγετο

της

αντάρτικης

ζωής

του.

Στις

3

Μαρτίου

1957

χιλιάδες

Αγγλικός

στρατός

απλώθηκε

στην

κατωφερική

βουνοπλαγιά

γύρω

από

το

προδομένο

κρησφύγετο.

Τον

κάλεσαν

να

παρα¬δοθεί.

Διέταξε

τους

τέσσερεις

συντρόφους

του

και

βγήκαν

έξω

και

εκείνος

αντέταξε

στους

Άγγλους

το

"Μολών

λαβέ"

("εφόσον

έρθεις,

πάρ'τα

").

Και,

πράγματι,

ύστερα

από

ολοήμερη

μάχη

πήγαν

και

τον

περιμάζεψαν

οι

Άγγλοι,

πυρπολημένο

και

κομματιασμένο

από

τις

βόμβες

που

τoυ

έριχναν

και

το

πετρέλαιο

που

έχυναν

και

άναψαν

στο

κρησφύγετό

του.

Ήταν

τότε

ο

σταυραετός

Γρηγόρης

Αυξεντίου

29

χρονών,

υπαρχηγός

της

ΕΟΚΑ.

Ο

ηρωικός

θάνατός

του

προκάλεσε

παγκόσμια

συγκίνηση.

Οι

πιστοί

προσκυνητές

του

απέριττου

κρησφύγετού του μπορούν και ακούουν και σήμερα το κροταλητό της ένδοξης τελευταίας μάχης.

Ο

Ανδρέας

Ζάκος

από

τη

Λινού

της

Σολέας,

μετέσχε

στην

πρώτη

ενέδρα

και

συμπλοκή

ανταρτών

της

ΕΟΚΑ

και

Βρετανών

στρατιωτών

στις

15

Δεκεμβρίου

1955

στο

Μερσινάκι,

κοντά

στους

αρχαίους

Σόλους,

που

πήραν

το

όνομά

τους

από

τον

Αθηναίο

νομοθέτη

Σόλωνα.

Αρχηγός

της

ομάδας

ήταν

ο

Μάρκος

Δράκος.

Στην

ενέδρα

εκείνη

έπεσε

νεκρός

-

ο

πρώτος

νεκρός

σε

πεδίο

μάχης

-

ο

Χαράλαμπος

Μούσκος

πρώτος

εξάδελφος

του

Εθνάρχου

Μακαρίου.

Ο

Ζάκος

και

ένας

άλλος

σύντροφός

του,

ο

Χαρίλαος Μιχαήλ, συνελήφθησαν και απαγχονίσθηκαν με τον Ιάκωβο Πατάτσο στις 9 Αυγούστου 1956.

σελ. 2 από 3