Οι

γυναίκες

είχαν

τη

φροντίδα

του

σπιτιού,

παρόλο

που

μερικές

εργάζονταν

και

έξω

απ’

αυτό.

Μια

γυναίκα

μπορούσε

να

υφαίνει

υπό

αμοιβή

(υφάντρα

ή

ανυφάντρα),

να

πουλάει

κρασί

(οινοπώλις),

ή

να

διευθύνει

καπηλειό,

να

πουλάει

φρούτα

και

λαχανικά.

Υπήρχαν

όμως

και

ορισμένα

επαγγέλματα

που

απαγορεύονταν

στις

γυναίκες.

Ήταν

εκείνα

που

σχετίζονταν

με

οποιαδήποτε

αστική

ή

δημόσια

λειτουργία.

Για

το

λόγο

αυτό

μια

Βυζαντινή

δεν

μπορούσε

να

γίνει

ούτε

δημόσιος

άρχων

ούτε δικηγόρος.

Εκτός

από

το

μαγείρεμα

και

την

καθημερινή

λάτρα,

οι

Βυζαντινές

στο

σπίτι

ύφαιναν

τα

υφάσματα

που

χρειαζόταν

κάθε

νοικοκυριό.

Το

γνέσιμο,

η

ύφανση

ή

το

κέντημα

απασχολούσαν

όλες

τις

γυναίκες,

όχι

μόνο

στα

λαϊκότερα,

αλλά

και

στα

ανώτερα στρώματα, ακόμη και μέσα στο παλάτι.

Οι

πιο

ευκατάστατες

γυναίκες

μάλιστα,

που

ήταν

απαλλαγμένες

από

άλλες

οικοκυρικές

ασχολίες,

αφιέρωναν

στην

υφαντική

ένα

μεγάλο

μέρος

του

χρόνου

τους.

Διατηρήθηκαν

και

έφτασαν

ως

τις

μέρες

μας

παραστάσεις

γυναικών

που

γνέθουν

ή

υφαίνουν,

κυρίως

σε

μικρογραφίες

χειρογράφων.

Τα

υφάσματα

που

παράγονταν

στο

σπίτι

ήταν

συνήθως

μάλλινα, και πιο σπάνια λινά ή βαμβακερά.

Ο

γάμος

αποτελούσε

για

τους

Βυζαντινούς

σημαντικότατο

γεγονός

στη

ζωή

τους

και

η

γαμήλια

τελετή

ταυτίστηκε

σταδιακά

με

την

ευλογία

από

την

εκκλησία

(η

οποία

καταδίκαζε

την

ελεύθερη

συμβίωση,

συνήθεια

που

υπήρχε

και

στο

Βυζάντιο).

Περιελάμβανε

τα

έθιμα

του

στεφανώματος,

της

ανταλλαγής

δακτυλιδιών

και

της

προσφοράς

της

νυφικής

ζώνης,

η

οποία

αποτελούνταν από πλακίδια ή δίσκους διακοσμημένους με παραστάσεις.

Τα

παιδιά

λάμβαναν

κάποια

στοιχειώδη

εκπαίδευση

μέσα

στο

σπίτι.

Συχνά

οι

ίδιοι

οι

γονείς

φρόντιζαν

να

τους

μάθουν

γραφή και ανάγνωση, ενώ τα περισσότερα αγόρια μαθήτευαν από νωρίς κοντά σε τεχνίτες, συνήθως τους πατεράδες τους.

Τα

παιγνίδια

για

τα

μωρά

και

τα

νήπια,

ήταν

το

σείστρο,

η

σημερινή

κουδουνίστρα.

Τα

παιγνίδια

των

αγοριών

ήταν

ομαδικά

και

επιτραπέζια,

εντός

και

εκτός

σπιτιού.

Παίζανε

κυνηγητό,

κρυφτό

εκτός

σπιτιού

και

με

στρατιωτάκια,

πήλινα

αλογάκια,

σβούρες ή κατασκεύαζαν σπιτάκια από χώμα. Τα κορίτσια έπαιζαν με κέρινες, πήλινες ή γύψινες κούκλες.

Βλέπουμε

λοιπόν

την

πολυδιάστατη

ενασχόληση

των

Βυζαντινών,

μέσα

και

έξω

από

το

σπίτι

και

ας

πλαισιώσουμε

την

εικόνα

μας

με

τα

επαγγέλματα.

Πάμε

να

δούμε

λοιπόν

τα

επαγγέλματα

των

γυναικών

και

των

αντρών

στην

επόμενη

σελίδα

μας.. ακολούθησέ με, έλα μαζί μου…

σελίδα 12