Όσον

αφορά

τα

παράκτια

τείχη,

αυτά

ήταν

μικρότερα

αλλά

χτισμένα

με

τέτοιον

τρόπο

ακριβώς

δίπλα

στη

θάλασσα

έτσι

ώστε

απέτρεπαν

οποιαδήποτε

εχθρική

αποβίβαση.

Ήταν

μονά

σε

όλο

τους

το

μήκος,

με

εξαίρεση

τη

συνοικία

του

Πετρίου

στον

Κεράτιο.

Είχαν

3

με

4

μέτρα

πάχος

και

ύψος

10

μέτρα

στον

Κεράτιο

κόλπο

και

13

με

15

μέτρα

στη

Θάλασσα

του

Μαρμαρά. Οι πύργοι του είχαν ύψος 13 με 15 μέτρα και ορθωνόντουσαν σε ακαθόριστα διαστήματα.

Οι

πύλες

ήταν

μικρότερες

του

χερσαίου

τείχους

και

είχαν

εφοδιαστικό

χαρακτήρα

για

τον

στρατό

και

εμπορικό

για

τους

πολίτες.

Το

αξιοσημείωτο

εδώ

είναι

ότι

οι

Βυζαντινοί

μπορούσαν

να

κλείσουν

την

είσοδο

του

Κεράτιου

κόλπου

εν

καιρό

πολέμου,

και

να

αποτρέψουν

τον

εχθρό

να

εισβάλει

εκ

θαλάσσης,

χρησιμοποιώντας

μιά

βαριά

σιδερένια

αλυσίδα

μεγάλης

αντοχής,

αποτελούμενη

από

αλλεπάλληλους

κρίκους

των

60

εκατοστών,

η

οποία

ήτο

πάντα

ετοιμοπόλεμη

και

τοποθετημένη

επάνω

σε

ξύλινα

επιπλέοντα

υποστηρίγματα.

Ήταν

δε

δεμένη

σε

σημεία

του

παράκτιου

τείχους.

Η

μία

της

άκρη

στη

πύλη

του

Ευγενίου

και

η

άλλη

απέναντι

στη

συνοικία

του

Γαλατά

στη

θέση

Καστέλι.

Τμήμα

της

αλυσίδας

-γνωστή

και

ως

Άλυσος

Κερατίου- εκτίθεται σήμερα στο Πολεμικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης….

Εν

συνεχείαν

θα

δούμε

ένα

πινάκιο

με

τα

ονόματα

των

Θυρών

που

ήταν

ολόγυρα

προσαρμοσμένες

επάνω

στα

τείχη

της

Πόλης… της Πόλης της μεγάλης !!! πάμε να της δούμε στην επόμενή μας σελίδα..

σελίδα 15