Σ΄

αυτό

το

σημείο,

και

επειδή

μιλάμε

για

Καίσαρες

για

Αύγουστους

και

Αυτοκράτορες,

ας

δούμε

τους

βαθμούς

αναλυτικότερα

για

να

έχουμε

μια

πλήρη

εντύπωση.

Έτσι

λοιπόν

έχουμε

τους

τίτλους

των

αυτοκρατόρων

που

είναι

ο

Καίσαρας και ο Αύγουστος. Από κει και πέρα έχουμε την Στρατιωτική και τη πολιτική πτέρυγα την λεγόμενη και Σύγκλητο.

Και

ας

δούμε

τώρα

και

τη

στρατιωτική

ιεραρχία

που

ως

πρώτους

συναντάμε

τους

Δούκες

οι

οποίοι

ήσαν

επικεφαλής

2

ή

περισσοτέρων λεγεώνων.

Οι Λεγάτοι που ήταν υπεύθυνοι μιάς στρατιωτικής επαρχίας.

Οι Τριβούνοι οι οποίοι ήταν σαν υποδιοικητές και πίσω από τους Λεγάτους.

Οι

Χιλίαρχοι

οι

οποίοι

προερχόντουσαν

από

την

αριστοκρατική

τάξη,

διοριζόντουσαν

από

τη

Σύγκλητο

και

ήταν

μια

πολιτική

θέση

στις

Λεγεώνες

περισσότερο

παρά

στρατιωτικός

βαθμός.

Υπήρχαν

6

Χιλίαρχοι

σε

κάθε

Λεγεώνα.

Και

όταν

λέμε

Λεγεώνα

εννοούμε

μία

δύναμη

3ών

χιλιάδων

ανδρών

στα

πρώτα

χρόνια

της

αυτοκρατορίας

και

5

χιλιάδων

με

τη

πάροδο

του

χρόνου

(μετά

το

100

π.Χ.),

διαιρούμενη

σε

10

Κοόρτεις

(όπου

Κοόρτεις

εννοούμε

μία

δύναμη

αποτελούμενη

από 500 άνδρες)

Οι Πρεσβύτεροι, πρώτοι των Εκατόνταρχων γνωστοί και ως Primus Pilus

Οι Εκατόνταρχοι

Οι Οπτίων, υφιστάμενοι των Εκατόνταρχων και επιβλέπων των υπολοίπων κατωτέρων βαθμίδων.

Οι Λεγεωνάριοι που ήταν οι απλοί στρατιώτες

Οι

Αετοφόροι,

Δρακονάριοι,

Βεξιλάριοι

και

Εμβληματοφόροι

που

μετέφεραν

τα

εμβλήματα.

Και

αυτοί

που

μετέφεραν

το

μεταλλικό πορτραίτο του Αυτοκράτορα. Ο Αετοφόρος ήταν ο υψηλότερος ιστάμενος της ομάδας αυτής.

Οι Βετερινάριοι που ήταν χειρούργοι κτηνίατροι και φρόντιζαν γενικώς τα ζώα.

Και

οι

Τεσσαράριοι

που

ήταν

εμπιστευτικού

χαρακτήρα

στρατιωτικά

πρόσωπα

και

μετέφεραν

συνθηματικά

και

άλλα

διοικητικά έγγραφα.

Ο

Ρωμαϊκός

Στρατός

αριθμούσε

περί

τους

290.000

τον

1ο

αιώνα

μ.Χ.

και

το

400

μ.Χ.

είχε

φτάσει

και

τους

400

χιλιάδες.

Μικρός

σε

σχέση

με

άλλους

στρατούς

αλλά

εκ

των

αποτελεσμάτων

ήταν

άκρως

αποτελεσματικός.

Μπορούσαν

να

καταταγούν

μόνο

Ρωμαίοι

πολίτες

άνω

των

17

ετών

και

η

θητεία

τους

διαρκούσε

25

ολόκληρα

χρόνια.

Υπήρχαν

δε

κριτήρια

φυσικής

κατάστασης

και

ύψους.

Ο

σχηματισμός

τους

ήταν

η

γνωστή

μας

Λεγεώνα

όπως

προαναφέραμε.

Η

δε

Κοόρτης

όπου

διαιρείτο,

σχηματίζονταν

κι

αυτές

από

μικρότερα

τμήματα

τις

Κοντεμπούρνιες..

όπου

κάθε

Κοντεμποούρνια

αποτελούνταν από 8 άνδρες.

Η

εκπαίδευση

ήταν

σκληρή

και

ειδικά

για

τις

αποστάσεις

να

πούμε

ότι

ο

Ρωμαίος

στρατιώτης

μάθαινε

να

καλύπτει

μια

απόσταση

30

χιλιομέτρων

σε

5

ώρες

αρχικά

και

στο

τέλος

της

εκπαίδευσης

μπορούσε

να

καλύπτει

35

χιλιόμετρα

σε

λιγότερο

από

5

ώρες

και

με

φορτίο

το

οποίο

έφτανε

τα

25

κιλά.

Κουβαλούσε

εργαλεία

για

το

στήσιμο

του

στρατοπέδου

(δύο

πασσάλους

και

φτυάρι),

τροφή

(για

14

μέρες

τουλάχιστον),

τα

όπλα

του

(σπαθί,

δύο

ακόντια

τα

επονομαζόμενα

πίλα

και

στιλέτο),

φλασκί

για

νερό

με

επιμέρους

εξοπλισμό

μαγειρέματος,

συν

τη

πανοπλία

που

φορούσε.

Και

τα

βασικά

όπως

κράνος, ασπίδα, και σανδάλια… ένας καταληπτικός Ρωμαίος στρατιώτης !!!

Για

τις

μεγάλες

αποστάσεις

χρησιμοποιόντουσαν

μουλάρια

και

άμαξες

που

μετέφεραν

επιπλέον

οπλισμό,

υλικά

για

τη

κατασκευή στρατοπέδου, σκεύη μαγειρέματος, βαρέλια με νερό, καθώς και φαγητά όπως αλεύρι και ρεβίθια.

Όσο για το πυροβολικό να πούμε ότι πάντα μία λεγεώνα είχε μαζί της 10 καταπέλτες και 20 βαλλίστρες.

Ο

δε

μισθός

του

Λεγεωνάριου

ήταν

αρχικά

σε

μαγειρικό

αλάτι,

το

λεγόμενο

Salarious

(εξού

και

η

αγγλική

λέξη

Salary)

και

έπειτα

σε

Σόλιδο…

στα

ισπανικά

σουέλντο

και

στην

αγγλικήν

ο

στρατιώτης

λέγεται

Σόλντσιερ…

όλα

συγγενεύουν

βλέπουμε… (για τα νομίσματα θα μιλήσουμε στη συνέχεια εκτενέστερα)

Ο Ρωμαϊκός στρατός είχε τη φήμη του ανίκητου στρατού με τέτοιο παρουσιαστικό φυσικά !!

σελίδα 6