Και
το
ρολόι
μας
δείχνει
το
305
προς
306
μ.Χ.
Ο
Διοκλητιανός
είχε
βοηθό
τον
Γαλέριο
και
ο
Μαξιμιανός
τον
Κωνστάντιο
Χλωρό.
Από
δυτικά,
ο
Κωνστάντιος
κυβερνούσε
τη
Γαλατία,
Ισπανία,
Βρετανία
και
ο
Μαξιμιανός
την
υπόλοιπη
Δύση
με
πρωτεύουσα
το
Μιλάνο.
Από
ανατολικά,
ο
Γαλέριος
διοικούσε
τη
βαλκανική
χερσόνησο
και
ο
Διοκλητιανός
την
υπόλοιπη
Ανατολή
με
πρωτεύουσα
τη
Νικομήδεια
της
Βιθυνίας.
Φεύγει
λοιπόν
ο
Διοκλητιανός
και
ο
Μαξιμιανός
και
της
θέσεις
τους
παίρνουν
ο
Λικίνιος
και
ο
Κωνστάντιος.
Ο
Κωνστάντιος
όμως
πεθαίνει
και
ο
γιός
του
Κωνσταντίνος
,
που
ήταν
εκείνο
το
καιρό μαζί του, στέφεται αυτοκράτορας από τον στρατό στο Εβόρακο (σημερινό Υόρκ της Βρετανίας, κεντροανατολικά).
Έχουμε
λοιπόν
τον
Κωνσταντίνο
αυτοκράτορα
ο
οποίος
τώρα
είχε
απέναντί
του
τον
Μαξέντιο
ο
οποίος
κατείχε
την
Ιταλία
και
την
Αφρική
και
ο
Λικίνιος
στα
ανατολικά.
Το
ρολόι
μας
δείχνει
το
309
μ.Χ.
Ο
Κωνσταντίνος
προσαρτίζει
στα
εδάφη
του
μετά
τη
Βρετάνη,
την
Γαλατία
και
την
Ισπανία
την
οποία
απέσπασε
από
τον
Μαξέντιο.
Την
ίδια
εποχή
ο
Μαξέντιος
έχει
ήδη
στείλει
στρατό
στην
Αφρική
όπου
εκεί
ο
Λούκιος
Δομίτιος
Αλέξανδρος
χρίζει
εαυτόν
αυτοκράτορα
της
Καρχηδόνας
στη
Τυνησία. Επίσης χάνει σε μεγάλη μάχη στις Άλπεις από τον Κωνσταντίνο…
Το
ρολόι
μας
δείχνει
τώρα
την
άνοιξη
του
312
όταν
ο
Κωνσταντίνος
μπαίνει
στη
Ιταλία
και
κινείται
προς
τη
Ρώμη
με
αλλεπάλληλες
νίκες
στο
Πεδεμόντιο
στη
Βερόνα
και
την
Ακυληία.
Τον
Σεπτέμβριο
του
ίδιου
χρόνου
θριαμβεύει
στα
Μεδιόλανα
και
κινείται
προς
τη
Ρώμη
από
βόρεια.
Και
φτάνουμε
στις
28
του
Οκτωβρίου
επάνω
στη
Φλαμινία
οδό
και
κοντά
στη
Μιλβία
γέφυρα
του
ποταμού
Τίβερη.
Ο
Μαξέντιος
αποφασισμένος
για
όλα
αντιμετωπίζει
τα
στρατεύματα
του
Κωνσταντίνου
επάνω
στη
γέφυρα
όπου
χάνει
από
την
άριστη
στρατηγική
του
αντιπάλου
του.
Ο
στρατός
του
Μαξέντιου
και
ο
ίδιος
πνίγεται
στα
νερά
του
Τίβερη
ποταμού.
Ο
Κωνσταντίνος
νικητής
και
μεγάλος
θριαμβευτής
είχε
δει
ένα
όραμα
πριν
την
μάχη,
έναν
φωτεινό
πύρινο
σταυρό
στον
ουρανό
σχηματιζόμενο
από
τα
γράμματα
Χ-Ρ
με
την
επιγραφή
«Εν
τούτω
νίκα»
Η
μάχη
στη
Μιλβία
γέφυρα
έχει
χαρακτηριστεί
ως
μία
από
τις
αποφασιστικότερες
μάχες
όλων
των
εποχών.
Με
τη
νίκη
του
αυτή
ο
Κωνσταντίνος
ανακηρύχθηκε
ο
μοναδικός
Αύγουστος
της
Δύσης.
Με
το
όραμα
και
τη
μάχη
ασχολήθηκαν
μεγάλοι
ζωγράφοι οι οποίοι φιλοτέχνησαν πίνακες.
Tο
όραμα
επίσης
κατέχει
σημαντική
θέση
και
στην
τέχνη
της
Ορθόδοξης
Εκκλησίας
και
αγιογραφείται
στις
εικόνες
με
τον
Μέγα Κωνσταντίνο.
Το
ρολόι
μας
τώρα
δείχνει
το
313
μ.Χ.
Ο
Κωνσταντίνος
συναντάται
με
τον
Λικίνιο
τον
Φεβρουάριο
στα
Μεδιόλανα
(σημερινό
Μιλάνο).
Κατά
τη
συνάντηση
αυτή
ελήφθησαν
αποφάσεις
για
την
κοινή
πολιτική
στα
θρησκευτικά
θέματα.
Κάτι
τέτοιο
ήταν
απαραίτητο
για
να
επέλθει
η
εσωτερική
ειρήνευση
στις
τάξεις
της
αυτοκρατορίας,
ύστερα
από
αιώνων
διωγμούς
για
τις
θρησκευτικές
πεποιθήσεις.
Σύμφωνα
με
τις
αποφάσεις
των
Μεδιολάνων,
κατοχυρώθηκε
η
ανεξιθρησκία
και
η
θρησκευτική
ελευθερία.
Ιδιαίτερη
αναφορά
έγινε
για
τον
Χριστιανισμό,
ο
οποίος
καθίστατο
θρησκεία
επιτρεπτή
και
νόμιμη
για
τους
Ρωμαίους
πολίτες
και
οι
χριστιανοί
μπορούσαν
ελεύθεροι
από
κει
κι
έπειτα
να
ασκήσουν
τα
θρησκευτικά
τους καθήκοντα. Όμως ο Χριστιανισμός δεν αναγνωριζόταν ως επίσημη και προστατευόμενη θρησκεία της αυτοκρατορίας.
Επιμέρους
ο
Κωνσταντίνος
προστάτευσε
έμπρακτα
τις
χριστιανικές
κοινότητες
με
οικονομικές
επιχορηγήσεις,
επιστροφή
των
δημευμένων
τόπων
λατρείας
και
των
κτημάτων
των
χριστιανών
πολιτών,
την
απαλλαγή
του
κλήρου
από
τα
δημόσια
βάρη
και
λοιπές
αναδιαρθρωτικές
κινήσεις.
Έκανε
καίριες
μεταρρυθμίσεις
διοικητικού
και
στρατιωτικού
ενδιαφέροντος
προσβλέποντας
στην
ενίσχυση
της
αυτοκρατορίας.
Και
στη
προσπάθειά
του
να
καταπολεμήσει
τον
πληθωρισμό
εισήγαγε
έναν νέο χρυσό Σόλιδο.
σελίδα 7
