Λιθόστρωτα

σοκάκια

-

κήποι

πλανισμένοι

από

μύριες

μουσικές

αρωμάτων...

Τι

να

πρωτοθυμηθώ Κέα μου ;

Οι

Νύμφες

σαν

φύγαν

κακήν

κακώς

από

την

Υδρούσα

-σημερινή

Κέα-

ο

Σείριος

έρριξε

ξηρασία

για

τη

συμπεριφορά

τους

αυτή

και

η

περιοχή

που

μέχρις

τότες

ήταν

καταπράσινη

με

νερά

και

καταρράκτες

γιομισμένη,

έγινε

φεγγαρόλουστο

τοπίο.

Οι

κάτοικοι

τότες

απευθυνθήκανε

στον

Αρισταίο,

τον

γιό

του

Απόλλωνα,

ο

οποίος

με

τις

θυσίες

που

προσέφερε

στους

Θεούς

καταλάγιασε

το

μένος

τους

και

αυτοί

δώσαν

όχι

μόνο

ζωή

αλλά

και

ένα

ωραίο

αεράκι

να

πνέει

για

40

μέρες

τη

περίοδο

που

λάμπει

ο

Σείριος

και

το

οποίο

ονομάστηκε

μελτέμι....

τοοο

γνωστό

μας

δη

λαδής.

Όταν

ήρθαν

οι

Ίωνες

κατά

τους

Αρχαϊκούς

χρόνους,

ίδρυσαν

την

Ιουλίδα,

τη

σημερινή

πρωτεύουσα,

την

Καρθαία,

την

Κορρησσό

και

την

Ποιήεσσα.

Η

Κέα

κατά

τους

νεότερους

χρόνους

περιλήφθει

στη

Βυζαντινή

αυτοκρατορία

μέρχις

ότου

την

καταλάβουν

οι

Ενετοί,

1207-1566μ.Χ.

και

οι

Τούρκοι

μετέπειτα.

Ενσωματώνεται

με

την

Ελλάδα το 1830 μετά από αγώνες που έκανε δίνοντας δυναμικόν παρόν.

Η

Κέα

είναι

μια

παραλία

ολάκερη.

Ας

ξεχωρίσουμε

μερικές

για

να

συντονιστούμε

με

το

ρυθμό

της.

Αρχίζουμε

με

το

Σπαθί...για

χαλάρωση,

Συκαμιά...για

βουτιές

από

έναν

ψηλό

βράχο

που

υπάρχει

εκεί,

Ψαθί...για

ησυχίες,

Ορκός...για

διάφανα

νερά,

Άγιος

Φίλιππος...για

απόκοσμο

τοπίο,

Καμπί...μία

στην

κυριολεξία

κατάφυτη

περιοχή,

Καστελάκια...παραΗσυχάζεις

εδώ,

Ποίσσες...καλλίτερα

να

της

δεις

-

ότι

κι

αν

πούμε

θάναι

λίγο,

Βρόσκοπος...με

4Χ4,

Καλόγηρος...ε

ναι...υπάρχουν

και

αυτά

τα

νερά

!!,

Καλαμίτσι...απίστευτη

ομορφιά,

Ξύλα...η

άμμος

που

δεν

κολλά

πάνω

σου,

Μαράδες...

μόνο

με

τα

πόδια

πας,

Γιαλισκάρι...έχει

απόλα

εκεί

!!

Και

τέλος

ο

Οτζιάς,

η

πιό

μεγάλη

οικογενειακή οργανωμένη παραλία του νησιού.

Στα

νερά

της

Κέας

καράβια

αρμενίζουν...κάτω

στα

άπατα

όμως,

υπάρχει

ο

αδελφός

του

Τιτανικού,

ο

Βρετανικός.

Κατασκευάστηκε

το

1915

στο

Μπέλφαστ

και

κατά

τον

Α’

Παγκόσμιο

Πόλεμο

ως

πλωτό

νοσοκομείο

δραστηριοποιούνταν

στις

περιοχές

του

Αιγαίου

και

της

Μέσης

Ανατολής.

Στις

16

Ιουνίου

1916

το

πρωϊ,

το

πλοίο

ανοιχτά

της

Κέας

ερχόμενο

από

τη

Νάπολη,

συγκρούστηκε

με

αγνώστου

ταυτότητoς

αντικείμενο

με

αποτέλεσμα

να

βυθιστεί

μετά

από

2

ώρες.

Οι

ψαράδες

τις

Κέας

περισυνέλλεξαν

εκατοντάδες

ναυαγούς

με

τις

βάρκες

τους.

Τους

ναυαγούς

βοήθησε

και

ένα

αγγλικό

πολεμικό

το

οποίο

ήταν

στην

περιοχή.

Συνολικά

1036

διασώθηκαν

και

30

χάθηκαν

στα

παγωμένα

νερά.

Τον

Βρετανικό

ανακάλυψε

η

Καλυψώ,

το

καράβι

του

Ζακ

Υβ

Κουστώ το 1975. Το ναυάγιο βρίσκεται σε βάθος 120 μέτρων.

*

Πρέπει

όπως

και

νάχει

να

φας

γλυκό

λεμονάκι

παρέα

με

ελληνικό

φρέσκο

καφεδάκι

στην Ιουλίδα. Και για ψάρι στις Ποίσσες με την όμορφη θεάΘάλασσα.

*

Στη

ΚΕΑ

θα

μεταβείς

σε

μία

ώρα

από

το

Λαύριο

με

τα

πλοία

Άρτεμης

και

Caldera

Vista… τι λές; πάμε για λόζα και μαυρούδι; φύγαμεεε ε ε ε ε