Τη

Κρήτη

μας

πραγματικά

δεν

την

έχω

γυρίσει

όλη..

θα

μου

πεις

πως

και

δεν..

είναι

γεγονός

όμως.

Δεν

έχω

δει

λίγα

αλλά

πάρα

πολλά

πράγματα

γιατί

όπως

και

νάχει

η

Κρήτη

είναι

Κρήτη

και

οι

ανταύγες

που

σου

προσφέρει

είναι

αστείρευτες.

Αλλά

πάμε

ώς

το

Πυθαγόρειο

της

Χίου

να

δούμε

το

σχήμα

του

αγάλματος

του

Πυθαγόρα

που

δεσπόζει

εκεί

στο

λιμάνι

και

ο

οποίος

είναι

τμήμα

ενός

ορθογωνίου

τριγώνου

και

θα

μου

πεις

τώρα

τι

σχέση

έχει

το

άγαλμα

με…

με

το

Αρχαιολογικό

Μουσείο

Χανίων…

είναι

φυσικά

ίδια.

Ο

αρχιτέκτονας

θέλοντας

και

μη,

έδωσε

το

σχήμα

του

κτηρίου

βορά

στον

μέγα

Φιλόσοφο,

Μουσικό,

Γεωμέτρη

και

τι

δεν

είναι

ο

Πυθαγόρας

μας.

Και

από

αυτό

εδώ

το

σύγγραμμα

προσφέρω

μιάν

ωδή

σε

αυτόν

τον

μεγάλο

Έλληνα

περιπατητή

και

σκαπανέα

της

ιστορίας

μας

!!!

Και

μόνο

λοιπόν

να

βγεις

από

τη

θύρα

αυτού

του

μουσείου

είναι

αρκετό

για

να

έχεις

πιά

πάρει

τις

σωστές

κατευθύνσεις

και

τις

επόμενες

ευθυγραμμίσεις.

Ναι

είναι

αλήθεια

ότι

σα

βγαίνεις

από

ένα

μουσείο

κάτι

σου

κάνει

κλίκ

!!

μια

παραδοχή

όμως

εδώ

να

πω,

ότι

έμοιαζε

με

το

αντίστοιχο

του

Καϊρου

στο

φωτισμό

στις

καμάρες

και

στην

έντονη

ατμόσφαιρα,

δε

κάνω

λάθος…

είναι

όμως

πιο εκθαμβωτικό, ούτε εδώ κάνω λάθος !!

Χανιά

λοιπόν.

Με

το

αρχαιολογικό

μουσείο,

με

το

παλιό

γραφικό

ενετικό

λιμάνι,

με

ένα

ακόμα

λιμάνι

τη

Σούδα,

εκεί

που

προσαράζουν

τα

καράβια

απ’

όλες

τις

χώρες

της

γής

και

κατεβαίνουν

χιλιάδες

άνθρωποι,

περιηγητές,

ντόπιοι

και

απλοί

επισκέπτες.

Τα

Χανιά

λοιπόν,

με

τους

αμπελώνες

και

τους

πορτοκαλεώνες,

με

τα

πανέμορφα

μικρά

χωριουδάκια

όπως

της

Αγίας

Κυριακής

και

της

πολυφημισμένης

Παλιόχωρας.

Της

χώρας

Σφακίων

φυσικά

και

των

παραδοσιακών

οικισμών

που

είναι

καρφιτσωμένοι

επάνω

στα

Λευκά

Όρη,

με

την

αστείρευτη

ομορφιά

των

απέραντων

εκτάσεων

όπου

θαρρείς

πως

είσαι

σε

άλλο

παράλληλο

σύμπαν

…είναι

είναι

είναι

κάτι

το

καταπληκτικό

και

φυσικά

άλλο

να

στο

λέω,

άλλο

να

το

βλέπεις,

άλλο

να

το

γεύεσαι

αυτό

το

περίφημα

χιλιοτραγουδισμένο

ρακί

με

τα

εμποτισμένα

φυλλαράκια

από

δυόσμο

!!

Και

θα

εδεσματίσουμε μαζί του, καραμελωμένη γραβιέρα με υπέροχο παξιμαδάκι λιχουδιά.

Και θα μας πάρει η ώρα με το τραγούδι, το τζάκι και τη καλή παρέα….….

πάτα το play

Είσαι, ψυχή μου, η κόρη που τη σβήνει

ολοένα κάποιος έρωτας πικρός,

που λησμονήθηκε κοιτώντας προς

τα περασμένα, κι έτσι θ’ απομείνει.

----Κατάμονη σε μι’ άκρη, όπως εκείνη----- σε παρατούν, ο κόσμος, ο καιρός. Ένας ακόμη θα `σουνα νεκρός, αν οι νεκροί δεν είχαν τη γαλήνη.

Αφιερωμένο στο θείο που κάθεται κεί πάνω στα Λευκά τα Όρη και μας κοιτά περίφανος