Ακολουθεί

πίνακας

με

τις

Σατραπείες

και

τους

φόρους

σε

νομίσματα

και

αγαθά

που

δίναν

στη

κεντρική

εξουσία

της

αυτής

Περσικής

Αυτοκρατορίας.

Τα

νομίσματα

ήταν

Βαβυλωνιακά

αργυρά

τάλαντα.

Όσες

Σατραπείες

όμως

πλήρωναν

σε

χρυσό

αυτό

θα

μεταφραζόταν

σε

Ευβοϊκό

χρυσό

τάλαντο,

το

οποίο

άξιζε

70

μνές

Βαβυλωνιακές.

Κάτι

παραπάνω

δηλαδή

από

ένα

αργυρό τάλαντο αφού το Βαβυλωνιακό τάλαντο υποδιαιρούταν σε 60 μνές.

Έκτοτε

το

Βυζάντιο

έζησε

ειρηνικά

ως

το

340

π.Χ.

όταν

ο

βασιλιάς

της

Μακεδονίας

Φίλιππος

Β’

πατέρας

του

Μεγάλου

Αλεξάνδρου

πολιόρκησε

τη

πόλη

ανεπιτυχώς.

Το

ίδιο

συνέβη

και

το

279

π.Χ.

με

τους

Γαλάτες

που

ξεκίνησαν

από

τη

Γαλλία,

προωθήθηκαν

στη

κεντρική

Ευρώπη

και

στη

κατηφόρα

τους

πολιόρκησαν

τον

Ελλαδικό

χώρο.

Οι

Γαλατικές

στρατιές

κατέφθασαν

ως

και

το

Μαντείο

των

Δελφών

όπου

ο

πλούτος

του

είχε

συνδεθεί

με

τη

λέξη

Δέλεαρ.

Ανεκόπει

όμως

η

προσπάθεια

αυτή

και

διεγράφει

το

΄΄

ΤΕΛΟΣ

΄΄

της

εκστρατείας

τους

στην

ευρύτερη

περιοχή.

Το

ίδιο

συνέβη

και

με

παράλληλες

στρατιές

που

εκδράμαν

επεκτατικά

προς

τη

Θράκη

και

φτάσανε

ως

το

Βυζάντιο..

το

Βυζάντιο

όμως

λές

και

περιβαλλόντανε

με

ένα

πέπλο

σωτήριο

το

οποίο

για

άλλη

μια

φορά

εξοστράκισε

τους

πολιορκητές

και

παρέμεινε

λεύθερο.

Για

την

ιστορία

θα

αναφέρω

ότι

οι

Γαλάτες

περάσαν

απέναντι

στη

Μικρά

Ασία

όπου

και

κατέλαβαν

κεντρικά

προσανατολισμένα

εδάφη

και

ειδικότερα

εδάφη

της

ανατολικής

Φρυγίας

όπου

φυσικά

αργότερα

με

την

εγκατάσταση

των,

ονόμασαν τη περιοχή Γαλατία.