Αλλά ας δούμε τα νομίσματα εκείνου του καιρού…
Ο
σόλιδος
πρωτοκόπηκε
το
301
σε
αντικατάσταση
του
Aureus,
του
ως
τότε
χρυσού
νομίσματος
της
Αυτοκρατορίας.
Οι
Αurei
του
Ιουλίου
Καίσαρος
(59-44π.Χ)
ζύγιζαν
το
1/40
της
λίβρας,
στην
εποχή
του
Καρακάλλα
(198-217μ.Χ.)
το
1/50.
Ο
σόλιδος
του
Διοκλητιανού
ορίσθηκε
στο
1/60
της
λίβρας
(5,45
gr)
και
ίσος
με
1.000
δηνάρια,
αλλά
κόπηκαν
λίγοι
σόλιδοι
και
έτσι
δεν
είχε
επίπτωση
στην
πραγματική
οικονομία.
Ο
Κωνσταντίνος
το
312
όρισε
το
σόλιδο
στο
1/72
της
λίβρας
(4,55
gr)
και
ίσο
με
275.000
υποτιμημένα
δηνάρια.
Θεωρητικά
ήταν
από
καθαρό
χρυσό,
αλλά
η
τεχνολογία
της
εποχής
μπορούσε
να
παράγει
χρυσό
καθαρότητας
95,8%
και
ζύγιζε
24
κεράτια
(1
κεράτιο
=
0,189
gr)
από
τα
οποία
τα
23
κεράτια
ήταν
χρυσός.
Ο
Κωνσταντίνος
Α’
έκοψε
μεγάλο
αριθμό
σολίδων
και
καθιερώθηκε
για
τους
επόμενους
αιώνες
(4ο
-
11ο
αιώνα)
ως
το
νόμισμα
της
Αυτοκρατορίας,
κυρίως
διότι
το
βάρος
του
ήταν
σταθερό.
Κυκλοφορούσαν
και
υποδιαιρέσεις
του
σόλιδου, ο semissis (ήμισυ) και ο tremissis (το 1/3).
Σόλιδοι
κοβόταν
σε
πολλά
νομισματοκοπεία
όπως
αυτό
της
Ρώμης,
του
Μιλάνου,
της
Κωνσταντινούπολης,
των
Συρακουσών, της Καρχηδονίας… στην Θεσσαλονίκη επίσης, την Αλεξάνδρεια και αλλού.
Το
ρολόι
μας
όμως
είναι
στο
έτος
313
μ.Χ.
και
ο
Λικίνιος
μεταστρέφεται
μετά
από
λίγο
της
απόφασής
του
στο
διάταγμα
των
Μεδιολάνων
και
τηρεί
αλλιώτικη
στάση.
Ο
Κωνσταντίνος
το
αντιλαμβάνεται
και
αποφασίζει
να
κινηθεί
εναντίον
του…
νέες
διαμάχες ξεσπούν… πάμε να τις δούμε...
Εκείνη
την
εποχή
–το
ρολόι
μας
δείχνει
313
μ.Χ.–
ο
Λικίνιος
μένει
μόνος
κάτοχος
της
ανατολικής
πτέρυγας
της
αυτοκρατορίας
νικώντας
τον
Γαλέριο
Μαξιμίνο
(είχε
πάρει
τη
θέση
του
Γαλέριου
του
προαναφερθέντα..
που
είχε
φτιάξει
τα
μεγάλα οικοδομήματα στη Θεσσαλονίκη κλπ.) σε μάχη που διεξάγει ανατολικά της Ανδριανούπολης.
Οι
πρώτες
διαμάχες
Λικίνιου
–
Κωνσταντίνου
διεξάγονται
στη
Παννονία
(σημερινή
Ουγγαρία)
για
να
φτάσει
το
ρολόι
μας
το
316
και
317
με
νέες
συγκρούσεις
στη
Θράκη.
Ακολουθεί
νηνεμία
και
στρατιωτικές
ετοιμασίες
και
ενδυναμώσης.
Ο
Κωνσταντίνος
εγκαθίσταται
στη
Θεσσαλονίκη
όπου
φτιάχνει
τα
τείχη,
ενδυναμώνει
περαιτέρω
την
στρατιωτική
του
ισχύ
και
κατασκευάζει ικανό στόλο. Το ρολόι μας φτάνει το 324μ.Χ. όπου ο μεγάλος πόλεμος ξεσπά.
Οι
δύο
αυτοκράτορες
συναντώνται
στην
Ανδριανούπολη
σε
πρώτη
φάση
που
με
το
πέρας
της
βλέπουμε
τον
Λικίνιο
να
οχυρώνεται
στο
Βυζάντιο…
νάτο
το
Βυζάντιο
εμπρός
μας…
Ο
Κωνσταντίνος
ακολούθησε
και
έχουμε
τη
δεύτερη
φάση.
Έτσι
λοιπόν
ακολουθεί
η
καθολική
του
νίκη
στη
θάλασσα
και
η
στέρηση
ανεφοδιασμού
του
στρατεύματος
του
Λικίνιου.
Η
τρίτη
φάση
βρίσκει
τον
Λικίνιο
να
καταφεύγει
στη
Χρυσούπολη
όπου
και
κει
ο
Κωνσταντίνος
τον
κατεδίωξε…
έχουμε
λοιπόν
την
τέταρτη
φάση
με
τις
αψιμαχίες
στη
Χρυσούπολη
και
σε
πέμπτη
φάση
τη
φυγή
του
Λικίνιου
στη
Νικομήδεια
και
την εκεί σύλληψή του….
Ο Λικίνιος θανατώθηκε λίγο αργότερα αφότου φυλακίστηκε στη Θεσσαλονίκη.
Ο Κωνσταντίνος μένει μόνος αυτοκράτορας εν έτη 324 μ.Χ.
σελίδα 8
