αποφάσισε η αγάπη να βρει το μνηστήρα της,

έψαξε ως του άλλου τα μέρη,

κόσκινο έκανε, μόχθο - αναστεναγμό,

ζάλισε περίεργα, την κάθε επιλογή,

ήπιε ώς και το δάκρυ του λυγμού,

μα βρήκε το μύρο του στεναγμού

σταγόνα στο ποτήρι της,

σε δάσος παρθένο και άκρυο,

σε μια μεριά ζεστή γωνιά,

σα τζάκι καιώμενο

με αύρα ζεστασιά μικρού θεού.

Ξέρεις ; η κυρΑναζήτηση της άνοιξε τη πόρτα της…