Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα
κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται
μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ
κι εσείς του ξίφους
* * ε β ί ν α * *
Άνδρες παλικάρια ήσαν, περάσαν διαστάσεις,
Φτάσαν και στων απόμακρων τις λύπες μονομιάς
και τότε είν που κίνησε, Φούντωσε η Δύναμη-έλαμψε
βγήκε σεργιάνι στου ζυγού την αμορφιά,
σα θέλλα ξεχύθηκε σ΄όλης της γης τα μέρη
και ματωλαβωμένη εν τέλει εφώναξε
Χαίρε !! Ω Χαίρε Λεφτεριά !!