03
Μενού
Αστακούδι Ένας όμορφος αστακούδος είναι ο αστακοκαραβίδος. Είναι ο πιό νόστιμος και με σταθερή αξία από όλα αυτά τα είδη χωρίς να θέλω να μπω εκτενέστερα στη σύγκρουση… πάμε να τον φτιάξουμε. Και καταρχήν πρέπει να δούμε αν είναι πουθενά σπασμένος, συνήθως στις μασχάλες ή κάπου στο κάτω μέρος του σώματος, πάντως τον ψαχουλεύουμε γενικώς και αν δούμε κάτι τότε το βουλώνουμε με βαμβάκι ή ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς… θα μπει σε καυτό νερό ξαφνικά μέσα και τα μεδούλια του θα σφίξουν αμέσως. Αν όμως είναι σπασμένος τα μεδούλια του θα χυθούνε στη κατσαρόλα και θα σου μείνει μόνο το κέλυφος… Το βάφεις και το κρατάς ενθύμιο χαχαχα. Λοιπόν το βράσιμο για ένα τέτοιο κήτος σε κατσαρόλα που είναι καυτή θα είναι για 10 λεπτάκια. Τον βγάζεις και τον τοποθετείς στον φούρνο στους 180 βαθμούς για άλλα 10 λεπτάκια και θα είναι έτοιμος. Κρατάς λίγο από αυτό το νεράκι στο οποίο βάζεις μέσα σέλινο-πιπεριά-καρότο. Πάμε τώρα να φτιάξουμε το επιμέρους άρωμά του.. σε τόνους ελαφροβαρύ, γιατί έτσι κι αλλιώς το κήτος μας έχει δικιά του προσωπικότητα και δικό του άρωμα το οποίο δε πρέπει να καλύψουμε επ’ουδενί. Στο τηγάνι σου λοιπόν θα βάλεις αρκετό βούτυρο Κερκύρ και θα τρίψεις μέσα 3 σκελίδες σκόρδο και μιά χούφτα ψιλοκομμένο μαϊντανό. Λίγο μετά μία κουτάλα από τον ζωμό που έφτιαξες μαζί με ένα σφηνάκι βότκας και δένεις τη σάλτσα μας. Στην πιατέλα το κήτος, σε μπολάκι το επιμέρους άρωμα… και όλοι περιμένουμε μήν αργείς. Με τον Αστακοκαραβίδο ταιριάζει άψογα η ρετσίνα… αλλιώς Βότκα λεμόνι. εβίβα και καλή μας όρεξη ε !! σερβίρεις και βαθυπιατάκια με ζωμό προσθέτοντας ωμό λάδι.
saGGia.info
προς σελίδα 4 >>
Σαλάτα 2 Σαλάτα 1 Σάλτσα 2 Σάλτσα 1 Σπανακόπιτα Πίτσα Φοντί Σαχανάκι Σπετσοφάγι Κότα σούπα Αστακούδι
Αστακούδι Ένας όμορφος αστακούδος είναι ο αστακοκαραβίδος. Είναι ο πιό νόστιμος και με σταθερή αξία από όλα αυτά τα είδη χωρίς να θέλω να μπω εκτενέστερα στη σύγκρουση… πάμε να τον φτιάξουμε. Και καταρχήν πρέπει να δούμε αν είναι πουθενά σπασμένος, συνήθως στις μασχάλες ή κάπου στο κάτω μέρος του σώματος, πάντως τον ψαχουλεύουμε γενικώς και αν δούμε κάτι τότε το βουλώνουμε με βαμβάκι ή ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς… θα μπει σε καυτό νερό ξαφνικά μέσα και τα μεδούλια του θα σφίξουν αμέσως. Αν όμως είναι σπασμένος τα μεδούλια του θα χυθούνε στη κατσαρόλα και θα σου μείνει μόνο το κέλυφος… Το βάφεις και το κρατάς ενθύμιο χαχαχα. Λοιπόν το βράσιμο για ένα τέτοιο κήτος σε κατσαρόλα που είναι καυτή θα είναι για 10 λεπτάκια. Τον βγάζεις και τον τοποθετείς στον φούρνο στους 180 βαθμούς για άλλα 10 λεπτάκια και θα είναι έτοιμος. Κρατάς λίγο από αυτό το νεράκι στο οποίο βάζεις μέσα σέλινο-πιπεριά-καρότο. Πάμε τώρα να φτιάξουμε το επιμέρους άρωμά του.. σε τόνους ελαφροβαρύ, γιατί έτσι κι αλλιώς το κήτος μας έχει δικιά του προσωπικότητα και δικό του άρωμα το οποίο δε πρέπει να καλύψουμε επ’ουδενί. Στο τηγάνι σου λοιπόν θα βάλεις αρκετό βούτυρο Κερκύρ και θα τρίψεις μέσα 3 σκελίδες σκόρδο και μιά χούφτα ψιλοκομμένο μαϊντανό. Λίγο μετά μία κουτάλα από τον ζωμό που έφτιαξες μαζί με ένα σφηνάκι βότκας και δένεις τη σάλτσα μας. Στην πιατέλα το κήτος, σε μπολάκι το επιμέρους άρωμα… και όλοι περιμένουμε μήν αργείς. Με τον Αστακοκαραβίδο ταιριάζει άψογα η ρετσίνα… αλλιώς Βότκα λεμόνι. εβίβα και καλή μας όρεξη ε !! σερβίρεις και βαθυπιατάκια με ζωμό προσθέτοντας ωμό λάδι.

Ανεβαίνοντας χάθηκα απ τα ανθρώπινα βλέμματα

κι ίσως τα όσα λέω ακατανόητα φαίνονται

μα είναι που εγώ την γλώσσα των λουλουδιών χρησιμοποιώ

κι εσείς του ξίφους

* * ε β ί ν α * *